TBMM Komisyonu, Değişim için Cesur Önerilerde Bulunmalı Türkiye İnsan Hakları Davalarına Destek Projesi, İnsan Hakları İzleme Örgütü ve Uluslararası Hukukçular Komisyonu, bugün yaptıkları ortak açıklamada, Türkiye’deki partiler arası parlamento komisyonunun, görev ve yetkileri kapsamında Kürtler ve ülkedeki tüm diğer topluluklar için insan haklarını, adaleti ve hukukun üstünlüğünü güvence altına alacak somut hukuki ve kurumsal reformlar önermesi gerektiğini belirtti. Anılan kuruluşlar, komisyona kalıcı ve hak temelli bir barışı mümkün kılacak reformlara öncelik vermesi çağrısında bulunan, birlikte kaleme aldıkları, yazılı bir brifing sundu. Milli Dayanışma, Kardeşlik ve Demokrasi Komisyonu, Kürdistan İşçi Partisi’nin (PKK) silah bırakma ve kendini feshetme kararını açıklamasının ardından, Ağustos 2025’te TBMM tarafından kuruldu. Söz konusu açıklama, Türkiye hükümeti ile PKK’nin cezaevindeki lideri Abdullah Öcalan’ın, kırk yılı aşkın süredir devam eden çatışmayı sonlandırmaya dönük çabalarının ardından geldi. Komisyonun amacı, “toplumsal bütünleşmenin güçlendirilmesi, milli birlik ve kardeşliğimizin pekiştirilmesi ve özgürlük, demokrasi ve hukuk devleti alanlarında çalışmalar yapmak” olarak açıklandı. İnsan Hakları İzleme Örgütü Avrupa ve Orta Asya Direktörü Hugh Williamson, “Kürt sorunu temelli kırk yıllık çatışmanın sona ermesi, yalnızca silahlı çatışmanın bitirilmesiyle değil; şiddet içermeyen siyasi faaliyet ve ifadeleri nedeniyle Kürtler ve diğer gruplara suç isnadında bulunulması ve insanların hapse atılması için uzun süredir kullanılan yasaların değiştirilmesine yönelik somut adımların atılmasıyla mümkün olacaktır,” dedi. Williamson, “Partiler arası komisyonun elinde çatışma sonrası toplumunu şekillendirmeye katkı sunmak için eşsiz bir fırsat var; komisyon insanları susturmak ve ötekileştirmek için kötüye kullanılan yasaların yürürlükten kaldırılması yönünde cesur tavsiyelerde bulunmalıdır,” şeklinde konuştu. Türkiye’deki Kürtler ve Diğer Tüm Topluluklar İçin İnsan Haklarının, Adaletin ve Demokrasinin Güçlendirilmesi başlıklı brifing, yukarıda anılan üç kuruluşun Türkiye’de insan hakları ihlallerini ve hukukun üstünlüğü ile kuvvetler ayrılığına karşı müdahaleleri izleme, belgeleme ve dava takibi konularında yıllardır biriktirdikleri deneyime dayanıyor. Kuruluşlar, Türkiye’de özellikle Kürtler ve muhalif olarak görülen diğer kesimler aleyhine ayrımcı ve siyasi saiklerle uygulanan ceza hukuku hükümlerinin kötüye kullanılmasına odaklanıyor. Brifing, sorunlara dair eksiksiz bir analiz yapmayı hedeflemiyor ancak yapısal reformlara acilen ihtiyaç duyulan dört temel alanı ana hatlarıyla ortaya koyuyor. Kuruluşlar, komisyonun Türkiye’deki tüm bireyler ve topluluklar için insan haklarına saygılı, adil ve demokratik bir çatışma sonrası ortamın temellerini atabilecek uygulanabilir değişiklikler önermesi için çağrıda bulunuyor. Söz konusu dört alan şöyle: Terörle mücadele mevzuatında reform yapılması: Söz konusu mevzuatın silahlı gruplarla fiili ve somut bir bağlantısı bulunmayan çok geniş bir kesimi soruşturmak, özgürlüğünden yoksun bırakmak, kovuşturmak ve mahkum etmek için keyfi ve ayrımcı biçimde kullanılan muğlak ve aşırı geniş hükümleri yürürlükten kaldırılmalı ya da esaslı şekilde değiştirilmeli. Bu şekilde cezai takibatla karşı karşıya kalanlar arasında gazeteciler, avukatlar, insan hakları savunucuları ve diğer aktivistler ile görüşlerini barışçıl biçimde ifade eden insanlar yer alıyor. Seçilmiş temsilcilere karşı ceza hukukunun kötüye kullanılmasına son verilmesi: Milletvekilleri, belediye başkanları ve belediye meclis üyeleri dahil, seçilmiş muhalefet siyasetçilerinin keyfi biçimde özgürlüğünden yoksun bırakılması, haklarında cezai takibat yürütülmesi ve görevden alınması yönündeki yaygın uygulamalara son verilmeli. Söz konusu seçilmiş görevliler, uluslararası insan hakları hukuku kapsamında korunan siyasi ifadeleri veya barışçıl faaliyetleri nedeniyle ve yalnızca bunlar gerekçe gösterilerek görevden alınmaktalar. Komisyon, demokratik alanın korunması ve özgür ve adil seçim hakkının güvence altına alınması amacıyla, seçilmiş birinin görevini icrasına getirilecek her türlü kısıtlamanın istisnai nitelikte olması, ciddi bir suç işlendiğine dair ikna edici kanıtlara dayanması, etkili yargısal denetime tabi olması ve özgür ve adil seçimler ile siyasi katılımı güvence altına alan uluslararası insan hakları hukuku ve standartlarıyla uyumlu olması gerektiğini açıkça ortaya koymalıdır. Barışçıl toplanma hakkının güvence altına alınması: Kamuya açık toplantı ve gösterilere yönelik sistematik kısıtlamalara ve bu hakkı kullanmaya çalışanların hukuki dayanaktan yoksun ve şiddet içeren polis müdahaleleriyle dağıtılmasına son verilmeli. Komisyon, Toplantı ve Gösteri Yürüyüşleri Kanunu ile bu alandaki uygulamalarda reform yapılması yönünde açık tavsiyelerde bulunmalıdır. Bu tavsiyeler, yetkililerin kitlesel toplantı ve gösterilerini demokratik katılımın olağan bir parçası ve katılımcı, çoğulcu bir toplumun göstergesi olarak görmelerini sağlayacak nitelikte olmalıdır. Umut hakkının tanınması: Salıverilme olanağı bulunmayan ağırlaştırılmış müebbet hapis cezalarını çeken mahpusların, salıverilme taleplerinin anlamlı ve gözden geçirilebilir bir usulle incelenmesi sağlanmalı. AİHM, Türkiye’deki mevcut sistemin AİHS’nin insanlık dışı veya aşağılayıcı muameleyi yasaklayan 3. maddesini ihlal ettiğini tespit etmiş, Avrupa Konseyi Bakanlar Komitesi ise, tüm mahpuslar için gerçek ve nesnel bir salıverilme olanağını güvence altına alacak yasal reformların yapılması yönünde Türkiye’ye defalarca çağrıda bulunmuştu. Recep Tayyip Erdoğan liderliğindeki Adalet ve Kalkınma Partisi’nin koalisyon ortağı Milliyetçi Hareket Partisi’nin Genel Başkanı Devlet Bahçeli’nin PKK ile çatışmanın sona erdirilmesi hakkında yaptığı Meclis konuşmalarında “umut hakkı”na açıkça atıfta bulunması dikkat çekmişti. Türkiye İnsan Hakları Davalarına Destek Projesi’nden Ayşe Bingöl Demir, “Çatışmanın tarafları arasındaki diyalog süreci, kökleşmiş şiddet ve istisna hukuku döngüsünü kırmaya başlamak için tarihi bir fırsat sunuyor,” dedi. Bingöl Demir, “Komisyonun, sivil toplum, hukuk örgütleri ve akademisyenlerin mevcut uzmanlığından yararlanması ve insan hakları ile hukukun üstünlüğünü güvence altına alan, sürdürülebilir bir barışın temelini oluşturmak için gerekli kapsamlı reformları savunma konusunda kapsayıcı ve geniş bir yaklaşım benimsemesi gerekir,” şeklinde konuştu. Brifing ayrıca, komisyonun ele alması gereken, diğer alanları enlemesine kesen iki daha geniş sorunlu alanı da ortaya koyuyor. Bunlardan ilki yargı bağımsızlığı: yargının hukuka aykırı etki ve baskılardan kurumsal olarak korunması ve dışarıdan müdahale ya da ayrımcılık olmaksızın hukukun üstünlüğünü herkes için güvence altına alabilmesi için somut adımlar atılması gerekiyor. İkincisi ise ağır insan hakları ihlallerinde hesap verebilirlik: Komisyon, çatışma sürecine damga vuran ağır insan hakları ihlalleri bakımından uzun süredir devam eden cezasızlık iklimini ele almalıdır. Komisyon, çatışmanın taraflarınca işlenen insan hakları ihlallerinde hesap verebilirliği sağlayacak güvenilir mekanizmalar ile Türkiye’de herkes için hak temelli ve demokratik bir geleceğin inşasının zorunlu koşulları olan hakikatin ortaya çıkarılması ve adaletin sağlanmasına yönelik mekanizmalar önermelidir. Uluslararası Hukukçular Komisyonu Avrupa ve Orta Asya Program Direktörü Temur Shakirov, “Komisyonun görevini yerine getirebilmesi için sembolik tavsiyelerin ötesine geçmesi ve çatışma, baskı ve cezasızlığı onlarca yıldır ayakta tutan yapısal adaletsizlikler ile ayrımcı hukuki düzenlemeleri ele alması gerekir,” dedi. Shakirov, “Kalıcı bir barışa ulaşmak, bu temellerin yıkılarak onların yerine yaptırım gücü olan insan hakları güvencelerinin tesis edilmesi ve hesap verebilirlik ile demokratik kapsayıcılığın güvence altına alınmasıyla mümkün olacaktır,” şeklinde konuştu. Daha fazla bilgi ve iletişim için: https://www.turkeylitigationsupport.com/blog, info@turkeylitigationsupport.com

Parliamentary Commission Should Make Bold Recommendations for Change A cross-party parliamentary commission in Türkiye should use its mandate to recommend concrete legal and institutional reforms that protect human rights, justice, and the rule of law for Kurds and all other communities in the country, Human Rights Watch, the Turkey Human Rights Litigation Support Project, and the International Commission of Jurists said today. The organizations submitted a joint briefing urging the commission to prioritize reforms that enable a durable, rights-based peace. Parliament established the National Solidarity, Sisterhood/Brotherhood and Democracy Commission in August 2025 after the Kurdistan Workers’ Party (PKK’s) announced its intention to disarm and disband. The announcement followed efforts by the Turkish government and Abdullah Öcalan, the jailed PKK leader, to end the four-decade conflict. The commission’s stated aim is to strengthen social integration, consolidate national unity and sisterhood/brotherhood, and advance freedom, democracy, and the rule of law. “Bringing an end to the four-decade Kurdish conflict requires not just ending fighting but concrete steps to change laws that have long been used to bring criminal charges against and incarcerate Kurds and other groups for nonviolent political activity and speech,” said Hugh Williamson, Europe and Central Asia director at Human Rights Watch. “The cross-party commission has a unique opportunity to help shape a post-conflict society and should make bold recommendations to repeal abusive laws used to silence and marginalize people.” The briefing, Advancing Human Rights, Justice and Democracy for Kurds and All Other Communities in Türkiye, draws on years of experience by the organizations in litigation, monitoring and documenting human rights violations and attacks against the rule of law and the separation of powers in Türkiye. The groups focused on abusive criminal law provisions which have been applied in discriminatory and politically motivated ways in Türkiye, particularly against Kurds and other perceived dissenting voices. While not exhaustive, the briefing outlines four key areas in which structural reforms are urgently needed. The groups urged the commission to recommend achievable changes that can lay the foundation for a more rights-respecting, equitable and democratic post-conflict environment for all individuals and communities in Türkiye. These areas include: Reforming anti-terror legislation by repealing or substantially amending vague and overbroad provisions that have been used in an arbitrary and discriminatory manner to investigate, detain, prosecute and convict a wide range of people who have no material connection to armed groups. Those facing criminal charges have included journalists, lawyers, human rights defenders and other activists, as well as individuals who peacefully express their opinions; Ending the misuse of criminal law against elected officials by stopping the widespread practice of arbitrarily detaining, prosecuting and removing elected opposition politicians, whether members of parliament, mayors, or municipal council members. The officials have been removed solely on the basis of political speech protected under international human rights law, or in response to peaceful activities. In the interests of protecting democratic space and upholding the right to free and fair elections, the commission should make clear that any restrictions on the exercise of an electoral mandate should be exceptional, based on compelling evidence of serious criminal wrongdoing, subject to effective judicial review, and consistent with international human rights law and standards guaranteeing free and fair elections and political participation; Guaranteeing the right to peaceful assembly by ceasing the systemic restriction of public assemblies and demonstrations and the unwarranted and violent police dispersal of those who attempt to exercise their right to peaceful protest. The commission should make clear recommendations to reform the Law on Meetings and Demonstrations and related practice in this area to ensure that the authorities view public demonstrations as a normal part of democratic participation and evidence of an engaged and pluralistic society. Recognizing the “right to hope,” by ensuring that prisoners who are serving “aggravated life” sentences without the prospect of release can be considered for release on the basis of a meaningful, reviewable process. The European Court of Human Rights has found that Türkiye’s current system violates the prohibition of inhuman and degrading treatment in the European Convention on Human Rights (article 3), and the Council of Europe’s Committee of Ministers has repeatedly called on Türkiye to reform its law to guarantee all prisoners a real, objective prospect of release. Notably, Devlet Bahçeli, the leader of the Nationalist Action Party in coalition with Recep Tayyip Erdoğan’s Justice and Development Party, has publicly referred to the “right to hope” in his parliamentary speeches on ending the conflict with the PKK. “The dialogue process between the parties to the conflict presents a historic opportunity to begin dismantling the entrenched cycle of violence and legal exceptionalism,” said Ayşe Bingöl Demir of the Turkey Human Rights Litigation Support Project. “The commission should draw on the available expertise from civil society, lawyers’ groups and academics and take an inclusive and wide-ranging approach to advocating for comprehensive reforms that uphold human rights and the rule of law, and that are necessary to underpin a sustainable peace.” The briefing also highlights two broader cross-cutting concerns that the commission should address. One is judicial independence: concrete steps are needed to ensure that the judiciary is institutionally protected from undue influence and able to uphold the rule of law for all, without interference or discrimination. The other is accountability for grave human rights violations: the commission should address long-standing impunity for serious human rights violations that has marked the conflict. The commission should propose credible avenues for accountability for these violations committed by abusers on all sides of the conflict, and mechanisms for truth-telling and justice as necessary conditions for building a rights-based and democratic future for everyone in Türkiye. “To fulfill its mandate, the commission should go beyond symbolic recommendations by addressing the structural injustices and discriminatory legal frameworks that have sustained decades of conflict, repression and impunity,” said Temur Shakirov, Europe and Central Asia program director of the International Commission of Jurists. Achieving a durable peace requires dismantling these foundations and, instead, establishing enforceable human rights guarantees and ensuring accountability and democratic inclusion.” For more information please see: https://www.turkeylitigationsupport.com/blog Contact: info@turkeylitigationsupport.com

Türkiye’de binlerce mahpus, hiçbir koşulda tahliye veya cezanın gözden geçirilmesi olanağı tanımayan ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası rejimine tâbi tutuluyor. “Devlet güvenliği”, “anayasal düzen” “milli güvenlik” veya “terörle mücadele” ile ilgili suçlamalarla mahkûm edilen bu mahpuslar, ne kadar süre cezaevinde kalırlarsa kalsın, bireysel durumlarındaki değişiklikler ne olursa olsun, işlevsel, denetlenebilir ve ayrımcı olmayan bir saliverilme mekanizmasına erişemiyor. Bu rejim hem kanunen hem de fiilen cezanın indirilemez ve gözden geçirilemez oluşuyla, işkence ve kötü muamelenin yasaklandığı AİHS’nin 3. maddesini ihlal ediyor. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, Gurban grubu kararları (Öcalan (2) dâhil) kapsamında bu durumu açıkça ortaya koyuyor: Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezalarının tamamı, istisna olmaksızın, gözden geçirilebilir olmalı ve sadece kağıt üzerinde değil, uygulamada da mahpuslara belirli bir sürenin ardından salıverilmeyi talep etme hakkı tanınmalıdır. Türkiye Gurban grubu kararlarına ve Avrupa Konseyi Bakanlar Komitesi’nin talebine rağmen hâlâ gerekli yasal reformları hayata geçirmiş değil. 5275 sayılı Kanun’un 107. maddesi, belirli suç kategorilerini açıkça koşullu salıverilme dışında tutmaya devam ediyor ve mevcut hukukî çerçeve, AİHS standartlarını karşılamıyor. Bakanlar Komitesi’nin 15–17 Eylül 2025 tarihli İnsan Hakları toplantısı öncesinde, Türkiye İnsan Hakları Davalarına Destek Projesi (TLSP), Demokrasi ve Dünyada İnsan Hakları için Avrupalı Avukatlar Derneği (ELDH), Demokrasi ve Uluslararası Hukuk Derneği (MAF-DAD) ve Londra Hukuk Grubu (LLG) Komite’ye Türkiye’de yapılması gerekenlere dair önerilerde bulunan bir Kural 9.2 bildirimi sundu. Buna göre Türkiye tarafından: ✅ Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezalarının infazı rejimi, herhangi bir sitisna olmaksızın, hem kanunen hem de fiilen indirilebilir olacak şekilde reforme edilmeli; ✅ Tüm mahpus kategorilerine açık, ayrımcılık içermeyen, etkili ve yargı denetimine açık bir koşullu salıverilme mekanizması oluşturulmalı; ✅ İlk inceleme en geç cezaevinde 25 yıl geçirilmesinden sonra gerçekleştirilmeli, ret halinde makul aralıklarla devam eden periyodik gözden geçirmeler olmalı; ✅ Sadece mahkumiyete konu fiilin niteliğine değil, kişinin durumundaki değişim, tutum ve davranışlar ve toplum açısından risk durumu gibi nesnel ve bireyselleştirilmiş kriterlere dayalı değerlendirme öngürülmeli; ✅ Avukat tarafından temsil, dosyaya ve bilgiye erişim, dinlenilme hakkı ve kararların gerekçeli olması gibi usuli güvenceler sağlanmalı.

Thousands of individuals in Türkiye are serving aggravated life sentences under a legal regime that excludes any possibility of conditional release or sentence review. These prisoners - convicted under laws concerning “State security”, “constitutional order”, “national defence”, or “terrorism” - face lifelong imprisonment without access to a functioning, reviewable, and non-discriminatory mechanism, regardless of the time served or any change in their individual circumstances. This de jure and de facto irreducibility of life sentences violates Article 3 of the European Convention on Human Rights, which prohibits torture, inhuman or degrading treatment. As the European Court of Human Rights clarified in the Gurban group of cases, including Öcalan (2), life sentences must be reducible - not only in law, but in practice - offering prisoners a genuine prospect of release after a certain period. Türkiye has yet to introduce the necessary legal reforms. No functioning review mechanism exists. Article 107 of Law No. 5275 expressly excludes certain categories of offences from conditional release, and the current legal framework fails to meet the Convention standards. Ahead of the Council of Europe Committee of Ministers' Human Rights meeting (15–17 September 2025), Turkey Human Rights Litigation Support Project (TLSP), European Association of Lawyers for Democracy and World Human Rights (ELDH), Democracy and International Law Association (MAF-DAD), and London Legal Group (LLG) submitted a Rule 9.2 communication, calling for: ✅ Legislative reform ensuring all life sentences are de jure and de facto reducible; ✅ An accessible, judicially reviewable mechanism open to all categories of life-sentenced prisoners - without exception; ✅ A first review no later than 25 years after imprisonment, with periodic reviews thereafter; ✅ Individualised assessments based on objective, transparent criteria, not merely the nature of original offence; ✅ Robust procedural safeguards including the right to legal representation, access to information, and judicial review.

12 hukuk ve insan hakları örgütü, duruşma öncesinde yönetim kuruluna açılan dava için görüş sundu* İstanbul Barosu yönetim kuruluna karşı açılan ceza davasının 9-10 Eylül'deki duruşması öncesi, Türkiye İnsan Hakları Davalarına Destek Projesi (TLSP) ile birlikte 11 uluslararası hukuk ve insan hakları örgütü İstanbul 26. Ağır Ceza Mahkemesine ortak amicus curiae (mahkemenin dostu, üçüncü taraf) görüşü sundu. Örgütler, duruşma öncesinde ortak bir açıklama yayınladı: "İstanbul Barosu yönetim kuruluna açılan dava, hukuk mesleğinin bağımsızlığına 'doğrudan bir saldırıdır'."

Twelve legal and human rights organisations intervene in proceedings against the executive board ahead of trial* TLSP and 11 other legal and human rights organisations have submitted an amicus curiae (friends of the court) intervention to the Istanbul 26th Heavy Penal Court in the criminal proceedings against the Istanbul Bar Association board, ahead of the trial scheduled for 9-10 September 2025. In a joint statement, the organisations have warned that the civil and criminal proceedings against the Istanbul Bar Association board are a “direct assault” on the independence of the legal profession and are incompatible with Türkiye’s international human rights obligations.

The undersigned international legal and human rights non-governmental organisations strongly condemn the arbitrary detention of lawyer Mehmet Pehlivan, defence counsel to detained Istanbul Mayor Ekrem İmamoğlu, and the intensifying reprisals against members of the legal profession in Turkey. These measures, targeting lawyers for their professional activity and for exercising their right to freedom of expression, constitute a direct attack on human rights and the rule of law and they imped access to justice. I. Targeting, prosecution and detention of lawyer Mehmet Pehlivan Lawyer Mehmet Pehlivan, a member of the Istanbul Bar Association and defence counsel to detained Istanbul Mayor Ekrem İmamoğlu, has been subjected to a sustained pattern of judicial persecution since early 2025: - He was arrested by police and accused of alleged “money laundering” (Article 282 of the Penal Code) based on vague and unsubstantiated allegations. He was released under judicial control on 28 March 2025, including a travel ban that obstructed his ability to carry out international legal work. - In March and April 2025, he was targeted again after publicly criticising a report issued by the Council of Higher Education (YÖK) which led to the annulment of his client Mr İmamoğlu’s university diploma, a decision which, if finalised, would bar him from running for president. Mr Pehlivan denounced the report as baseless and unlawfully drafted based on concealed documents and withheld information. In March, three members of YÖK who signed this report filed a criminal complaint against Mr Pehlivan. This led the Istanbul Public Prosecutor to open a new criminal investigation and invite him for questioning in April, based on multiple allegations, including “insult” and “attempting to influence a fair trial” (Articles 125 and 288 of the Penal Code). The charges carry a potential sentence of imprisonment of over 13 years. - In May 2025, pro-government media reports claimed that - based on the statement of an individual who decided to cooperate with the prosecuting authorities with a view of obtaining a reduction in punishment under the “effective remorse” provision (etkin pişmanlık) - Mr Pehlivan and Kemal Polat, another defence lawyer of Mr İmamoğlu, were under investigation for the alleged offence of “attempting to coerce witnesses” (Article 277 of the Penal Code). - On 19 June 2025, following a call from the Istanbul Public Prosecutor’s Office, Mr Pehlivan voluntarily went to the Istanbul Courthouse where he was informed that a criminal investigation had been opened against him. He reminded the Prosecutor that, pursuant to Article 58 of Turkey’s Attorneyship Law, authorisation from the Ministry of Justice was required to proceed. The Prosecutor dismissed this and requested his pre-trial detention from a judge. Mr Pehlivan was subsequently remanded into pre-trial detention on alleged charges of “membership in a criminal organisation” (Article 220(2) of the Penal Code), based solely on his legitimate coordination of legal defence strategies, a core element of legal representation. Since the imprisonment of Mayor Ekrem İmamoğlu in March, Mr Pehlivan has been subjected to a sustained harassment in pro-government media, attacking both his professional and personal integrity. To date, no evidence of coercion, violence, or otherwise unlawful conduct on his part has been presented. The latest prosecution was initiated without the required authorisation from the Ministry of Justice under Article 58 of Attorneyship Law, a safeguard intended to prevent politically motivated prosecutions of lawyers for acts carried out in connection with their professional duties. The targeting of lawyers representing Mr İmamoğlu or others professionally involved in the same criminal proceedings, including lawyers Kemal Polat, Serkan Günel, Kazım Yiğit Akalın, and Yiğit Gökçehan Koçoğlu, since March strongly indicates a pattern of interference designed to hinder this group of lawyers in the legitimate exercise of their professional activities and to undermine the right to a fair trial of their clients. II. Continuing reprisals against the legal profession and their professional associations The case of Mr Pehlivan and others is not isolated; it is part of a broader, systematic campaign to target legal professionals across Turkey, a pattern that two joint statements issued by members of the international legal and human rights community have previously addressed[1]: - The Istanbul Bar Association is facing both civil and criminal proceedings for its December 2024 public statement calling for an independent investigation into the killings of two journalists from Turkey working for Kurdish media outlets in Syria. Prosecutors have charged the President İbrahim Kaboğlu and ten executive board members of the Istanbul Bar Association with alleged “terrorist propaganda” and “disseminating misleading information,” seeking up to 12 years’ imprisonment and political bans. In parallel, a civil lawsuit seeks their dismissal under Article 77(5) of the Attorneyship Law. - Istanbul Bar Association board member Fırat Epözdemir was arbitrarily detained pending trial on 25 January 2025 on his return from an advocacy visit to the Council of Europe. He was held in pre-trial detention until 29 May 2025 and remains under judicial control. - Since the March 2025 protests - started after the arrest of Mr İmamoğlu - dozens of lawyers, including the former President of the İzmir Bar Association, have been arrested for their support for the protestors and their efforts to provide legal assistance to them. - Lawyers have been prevented from accessing their detained clients; they have been denied entry into courthouses; and have been informed that key hearings took place in their absence. In some instances, the authorities have refused to confirm the identities, whereabouts and current locations of their detained clients, giving rise to serious concern that they have been subjected to enforced disappearance. Acts of reprisal against lawyers reflect a systemic effort by the authorities to undermine the independence of lawyers and bar associations, intimidate those engaged in human rights defence, and obstruct access to justice for political detainees and civil society actors. III. Incompatibility with international legal standards The targeting of Mr Pehlivan, the Istanbul Bar Association, and numerous other lawyers violates a range of binding international human rights standards. Lawyers must not face harassment or sanctions for actions taken in line with their professional duties (UN Basic Principles on the Role of Lawyers, Principle 16; Council of Europe Committee of Ministers Recommendation no. R(2000)21, Principle I, paras. 1 and 4; Council of Europe Convention for the Protection of the Profession of Lawyer, Article 9). They must be able to exercise their rights to freedom of expression, association and peaceful assembly, and must not be identified with their clients or their clients’ causes (UN Basic Principles, Principles 23 and 18; CoE Convention on Lawyers, Articles 7 and 6). Bar associations and lawyers’ professional organisations must be independent and self-governing and must be able to speak publicly on legal and human rights issues without fear of reprisal or dissolution (UN Basic Principles, Principle 24; CoE Recommendation, Principle V; CoE Convention on Lawyers, Articles 4 and 7). The baseless criminal investigations, prosecutions and arbitrary detention of Mr Pehlivan, other lawyers, and the judicial harassment of members of the Istanbul Bar Association violate these guarantees and threaten the institutional integrity and independence of the legal profession in Turkey. They also undermine the rights to freedom of expression, association, peaceful assembly, and the right to a fair trial, in breach of Articles 19, 22, and 14 of the International Covenant on Civil and Political Rights and Articles 10, 11, and 6 of the European Convention on Human Rights to which Turkey is a state party. IV. Call to action We, the undersigned legal and human rights organisations, call for immediate and coordinated action: To the Government of Turkey: - Immediately and unconditionally release Mehmet Pehlivan, and drop all charges and proceedings arising from his carrying out his professional activities or exercising his right to freedom of expression or peaceful exercise of his human rights; - Cease all legal and administrative actions against the Istanbul Bar Association and other bar associations engaging in rights-based advocacy; - End the intimidation and politically motivated and arbitrary prosecution of lawyers, their arbitrary detentions, as well as travel bans and surveillance against them; - Ensure compliance with Article 58 of the Attorneyship Law and respect international standards protecting legal professionals and their associations. To the United Nations, Council of Europe and European Union: - Publicly condemn the detention of Mr Pehlivan and the broader pattern of reprisals against lawyers in Turkey; - Engage the Turkish authorities through all available diplomatic and monitoring mechanisms to demand respect for the legal profession; - Initiate urgent communications, conduct monitoring, and consider dispatching observation missions to Turkey; - Support independent bar associations and human rights lawyers through trial observation, legal assistance, and international advocacy. We stand in full solidarity with Mehmet Pehlivan, the Istanbul Bar Association and all other legal professionals in Turkey defending human rights and the rule of law. Their prosecution is not only an attack on their individual liberty but a threat to justice and the rule of law itself. Signatories (in alphabetical order): 1. Amnesty International 2. Council of Bars and Law Societies of Europe (CCBE) 3. Defense Commission of the Barcelona Bar Association 4. Défense Sans Frontière-Avocats Solidaires (Lawyers Without Borders - Solidarity Lawyers, DSF-AS) 5. Deutscher Anwaltverein (German Bar Association, DAV) 6. European Association of Lawyers for Democracy and World Human Rights (ELDH) 7. European Criminal Bar Association (ECBA) 8. Fédération des Barreaux d'Europe (European Bars Federation, FBE) 9. Foundation Day of the Endangered Lawyer 10. Human Rights Institute of the Brussels Bar Association 11. Indian Association of Lawyers 12. International Bar Association’s Human Rights Institute (IBAHRI) 13. International Commission of Jurists (ICJ) 14. International Federation for Human Rights (FIDH), in the framework of the Observatory for the Protection of Human Rights Defenders 15. Law Society of England and Wales (LSEW) 16. Lawyers for Lawyers 17. Lawyers’ Rights Watch Canada (LRWC) 18. National Union of People’s Lawyers (NUPL) 19. New York City Bar Association 20. Turkey Human Rights Litigation Support Project (TLSP) 21. World Organisation Against Torture (OMCT), in the framework of the Observatory for the Protection of Human Rights Defenders [1] https://www.turkeylitigationsupport.com/blog/2025/1/27/56-international-lawyers-and-human-rights-organisations-condemn-crackdown-on-istanbul-bar-associations-leadership-and-call-for-action and https://www.turkeylitigationsupport.com/blog/2025/4/14/joint-statement-by-the-international-legal-and-human-rights-community-on-unacceptable-attacks-on-the-legal-profession-in-turkey

Muhalefet Partisine mensup tutukluların avukatlığını yapan üç kişi daha hedef alınıyor İnsan Hakları İzleme Örgütü ile Türkiye İnsan Hakları Davası Destek Projesi, bugün yaptıkları ortak açıklamada, İstanbul’da mahkemenin 19 Haziran 2025’te, tutuklu İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı Ekrem İmamoğlu’nun önde gelen savunma avukatlarından biri hakkında verdiği tutuklama kararının, avukatın müvekkiline yönelik yürüttüğü avukatlık faaliyetlerine karşı bir misilleme niteliği taşıdığı izlenimini doğurduğunu belirttiler. Hakkında “suç örgütüne üye olmak” iddiasıyla bir soruşturma yürütülen ve bu kapsamda muğlak tanık ifadelerine dayanılarak tutuklanan avukat Mehmet Pehlivan derhal serbest bırakılmalıdır. Suç örgütü kurmak ve yönetmek İmamoğlu’nun da tutuklandığı suçlamalardan biridir. İmamoğlu’nu ya da çalışma arkadaşlarını savunan en az üç avukat daha hedef alınmış ve basına konuştukları ya da adil yargılamayı etkilemeye teşebbüs ettikleri iddiasıyla haklarında soruşturma başlatılmıştı. İnsan Hakları İzleme Örgütü Avrupa ve Orta Asya Direktörü Hugh Williamson, “Erdoğan hükümetinin yalnızca ana muhalefetin cumhurbaşkanı adayına değil, aynı zamanda onun savunma avukatlarına da hukuka aykırı şekilde saldırıyor olması son derece kaygı verici,” dedi. Williamson, “Mehmet Pehlivan’ın tutuklanması, siyasi saikli bir yetki suistimali izlenimi veriyor; Pehlivan derhal serbest bırakılmalıdır,” şeklinde konuştu. Ortak açıklamayı yapan kuruluşlara göre, Pehlivan’ın serbest bırakılmaması, yalnızca onun kişi özgürlüğü ve güvenliği ile avukatlık görevini yerine getirme haklarının değil, müvekkilinin adil yargılanma hakkının da ihlali anlamına gelecektir. Pehlivan’ı hedef alan soruşturmalar, İmamoğlu’nun 23 Mart’ta tutuklanmasından birkaç gün sonra başladı. Pehlivan, daha önce 25 Şubat’ta düzenlediği bir basın toplantısında ve başka açıklamalarında, İmamoğlu’nun cumhurbaşkanı adayı olmasını engellemek amacıyla üniversite diplomasının iptal edilmesinin keyfi ve hukuksuz bir uygulama olduğunu belirtmişti. Pehlivan, 28 Mart’ta kara para aklama şüphesiyle polis tarafından gözaltına alındı. Mahkeme, kendisini yurt dışına çıkış yasağı şartıyla serbest bıraktı. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı, Pehlivan’ı 19 Haziran’da yeniden ifade vermeye çağırdı. Pehlivan, avukatlar hakkında soruşturma açılabilmesi için adalet bakanlığının izninin gerekli olduğunu belirterek ifade vermeyi reddetti. Mahkeme, savcılığın, Pehlivan’ın İmamoğlu ile İstanbul Büyükşehir Belediyesi’nde görev yapan 200’ü aşkın kamu görevlisi ve belediyeyle iş yapan iş insanlarını hedef alan ceza soruşturması kapsamında tutuklanmasına yönelik talebini kabul etti. Savcılığın dayanağı, soruşturmada şüpheli olarak yer alan ve ceza kanununda yer alan etkin pişmanlık düzenlemesi kapsamında ifade veren iki kişinin beyanları. Söz konusu yasal düzenleme, soruşturmaya yardımcı olunması halinde ceza indirimi imkânı tanıyor. İstanbul’daki mahkeme tutuklama kararını yalnızca bu beyanları esas alarak verdi. Soruşturmayı yürüten savcıya göre Pehlivan’ın bir suç şebekesinin örgütsel hiyerarşisi içinde hareket ettiği değerlendirmesinin dayandığı muğlak ve mesnetsiz tanık ifadelerinde Pehlivan’ın belirli avukatların şüphelilerin vekaletini üstlenmesi ve onlarla görüşmesi için görevlendirilmesini organize ettiği gizli soruşturma dosyalarına ve tanık beyanlarına erişmeye çalıştığı ve tanıklara baskı uyguladığı iddia ediliyor. Pehlivan hakkında, İmamoğlu’nun üniversite diplomasının iptaliyle ilgili olarak kamuoyuna yaptığı açıklamalar nedeniyle, Yükseköğretim Kurulu üyeleri tarafından hakaret ve iftira iddiasıyla suç duyurusunda bulunuldu ve bu kapsamda kendisi hakkında ikinci bir ceza soruşturması açılması ihtimali bulunuyor. Bu soruşturmanın yürütülmesi de Adalet Bakanlığı’nın iznine bağlı. Savcılar, diğer üç avukat hakkında da, soruşturmanın gizliliğini basına açıklama yaparak ihlal ettikleri ya da soruşturma altındaki kişileri bilgilendirerek adil yargılamayı etkilemeye teşebbüs ettikleri iddiasıyla soruşturma başlattı. Medyaya yansıyan haberlere göre, savcılık dördüncü bir avukatı daha soruşturma kapsamına almayı planladı ancak bu kişi şu ana kadar ifadeye çağrılmadı. Hakkında soruşturma yürütülen üç avukattan biri, aynı zamanda Pehlivan’ın da avukatlığını üstlenmişti. Bu üç avukat, adli kontrol şartıyla ve yurt dışına çıkış yasağıyla serbest bırakıldı. Türkiye İnsan Hakları Davalarına Destek Projesi direktörü Ayşe Bingöl Demir, “Avukatlar, temel hakların korunmasında vazgeçilmez bir rol üstlenmekle kalmaz; kamuoyundaki güçlü duruşlarıyla, hükümetin anlatıyı tek yönlü olarak belirleme çabalarını da boşa düşürürler. Bu baskı dalgası, etkili bir hukuki savunmanın hükümet tarafından bir tehdit olarak görüldüğünü ortaya koyuyor. Uluslararası toplum bu duruma kararlı biçimde karşı durmazsa, giderek artan otoriterleşmeye karşı daha fazla zemin kaybedilmesi kaçınılmaz olacaktır,” şeklinde konuştu.

Three Others also Targeted for Representing Opposition Party Detainees An Istanbul court’s decision on 19 June 2025, to allow the detention of a leading defense lawyer for the jailed Istanbul mayor Ekrem İmamoğlu appears to be in reprisal for his legal representation of his client, Human Rights Watch and the Turkey Human Rights Litigation Support Project said today. Turkish authorities should immediately release the lawyer, Mehmet Pehlivan, whose detention is based on vague witness statements pending an investigation into his alleged “membership of a criminal organization,” an offense carrying a possible sentence of two to four years in prison. Leading a criminal organization is one of the charges İmamoğlu was also detained on. The authorities have targeted at least three other lawyers defending İmamoğlu or his colleagues, initiating investigations against them for speaking to the media or allegedly attempting to interfere with a fair trial. “It is alarming to see that the Erdoğan government is unlawfully attacking not only the main opposition presidential candidate but also his defense lawyers,” said Hugh Williamson, Europe and Central Asia director at Human Rights Watch. “Detaining Mehmet Pehlivan looks to be a retaliatory abuse of power, and he should be released immediately.” Failure to release Pehlivan would not only constitute a violation of his right to liberty and security but also his right to discharge his professional duties as a lawyer and his client’s right to a fair trial, the organizations said. Investigations targeting Pehlivan began days after İmamoğlu’s detention on March 23. Pehlivan had previously said at a February 25 news conference and elsewhere that the authorities’ move to revoke İmamoğlu’s university diploma to prevent him from being eligible as a presidential candidate had been arbitrary and unlawful. Police had previously arrested Pehlivan on March 28 allegedly on suspicion of money laundering. A court released him subject to an international travel ban. The Istanbul prosecutor called Pehlivan again to testify on June 19. Pehlivan refused on the grounds that the justice minister had not granted permission to investigate him, a necessary prerequisite to opening investigations into lawyers. A court then accepted the prosecutor’s request to detain Pehlivan in the scope of the ongoing criminal investigation targeting İmamoğlu and over 200 officials and businesspeople working with the Istanbul Metropolitan Municipality. Prosecutors are relying on witness statements by two suspects in the investigation under the “effective repentance” law, which potentially allows reduced sentences for helping with the investigation. The Istanbul Court ordered Pehlivan’s detention solely on the basis of these statements. The witnesses alleged in vague and unsubstantiated terms that Pehlivan operated within what the prosecutor argues was a criminal network’s organizational hierarchy to orchestrate the appointment of particular lawyers to represent and meet with suspects, to attempt to access confidential investigation files and witness statements, and to pressure witnesses Pehlivan faces another possible criminal investigation after members of Turkey’s Higher Education Board filed a criminal complaint accusing him of defamation and insult on the basis of his public remarks about the board regarding the revocation of İmamoğlu’s university diploma. Progress in this investigation also depends on Justice Ministry authorization. The prosecutors opened the investigations against the three other lawyers, alleging that they violated the confidentiality of the investigation by commenting on it in the media or that they allegedly attempted to influence a fair trial by briefing those who were under investigation. Media reports indicate that the prosecutor’s office planned to investigate a fourth lawyer, but so far he has not been summoned to testify. One of the three lawyers under investigation also acted on behalf of Pehlivan. The three have been conditionally released under court orders that also imposed an international travel ban. “The judicial harassment of lawyers like Mehmet Pehlivan, who represent clients facing politically motivated charges, is part of a broader pattern of shrinking democratic space and disregard of the rule of law in Turkey,” said Ayşe Bingöl Demir of the Turkey Litigation Support Project. “Lawyers are essential to upholding fundamental rights, and their strong public stance challenges government-led efforts to control the narrative. This crackdown signals that effective legal defense is seen as a threat, and unless firmly addressed by the international community, it risks losing more ground to the growing authoritarianism.”

Ms Ursula von der Leyen President of the European Commission European Commission Rue de la Loi / Wetstraat 200 1049 Brussels Mr António Costa President of the European Council European Council Rue de la Loi / Wetstraat 175 1048 Brussels CC: Ms Kaja Kallas, EU High Representative for Foreign Affairs and Security Policy / Vice-President European Commission Ms Marta Kos, European Commissioner for Enlargement RE: Open letter to President of the European Commission Ursula von der Leyen and European Council President António Costa regarding the assault on the right to political participation, the rule of law and human rights in Türkiye 15 May 2025 Dear President von der Leyen, Dear President Costa, We write as 58 human rights organizations, media freedom groups, journalists’ organisations and representatives of the international legal community to raise profound concern over the extraordinary assault by the government of President Recep Tayyip Erdoğan on the right to political participation, the rule of law and human rights in Türkiye and to call for an effective and robust response by the EU, its member states and its institutions. We wish to stress that the attack by President Erdoğan’s government on Türkiye’s main political opposition seriously undercuts the right to political participation which is an essential component of the country’s rule of law and human rights framework. It is the government’s boldest step to date towards a full consolidation of power and the eradication of political opposition. In an apparent politically motivated move, the removal of the Istanbul mayor Ekrem İmamoğlu who was elected to represent 16 million residents in 2024 was set in motion by the cancellation of his university diploma. This was immediately followed by police arrest and a court order to detain him along with dozens of other municipal officials and two district mayors from his party. This came on the day he was selected as the Republican People’s Party’s candidate to run in the next election against President Erdoğan. The Turkish government’s attack on the main political opposition in Türkiye is a major escalation in the actions taken by the authorities for years to silence dissenting voices, among them Kurdish politicians, journalists, civil society activists, human rights defenders, lawyers and other real or perceived critics and opponents. We have for years been documenting and tracking the authorities’ crackdown on human rights, through expanding executive control and political influence over the judiciary, including the widespread misuse of criminal law, courts’ systematic acceptance of bogus indictments and willingness to issue detention decisions devoid of credible reasoning to justify the measure. The government has also actively instrumentalised Türkiye’s overly broad anti-terrorism legislation for these aims. The European Court of Human Rights has already determined in landmark judgments in the cases of politicians, Selahattin Demirtaş and Figen Yüksekdağ Şenoğlu and human rights defender, Osman Kavala, that Turkish authorities have used detention as a measure to stifle the political opposition and the right to political participation and to silence a human rights defender. The authorities have flagrantly defied the Court’s judgments and countless Committee of Ministers’ decisions and resolutions in these cases, refusing to implement the rulings despite the exceptional measure of infringement proceedings in the case of Osman Kavala. Reflecting public outrage over the government’s stifling of lawful political activities and escalating crackdown on dissent, the detention of Ekrem İmamoğlu has sparked the largest protests Türkiye has seen in over a decade. Hundreds of thousands of people across the country have taken to the streets in overwhelmingly peaceful protests. Police have used unlawful and unwarranted force against largely peaceful protesters in some cases possibly amounting to torture or other cruel, inhuman or degrading treatment or punishment. The detention of – and rushed mass trials against – many young people, students and journalists for allegedly participating in the protests, seeks to send a clear warning to anyone wishing to exercise their right to freedom of peaceful assembly and expression. EU journalists have not been spared with Joakim Medin, a Swedish journalist who travelled to Istanbul to cover the protests, detained on arrival where he remains. On April 30, Medin was convicted on the charge of “insulting the president,” and received an 11-month suspended sentence, in the first of two prosecutions against him in which the main evidence relates entirely to his legitimate journalistic activities over many years. Meanwhile Turkish news channels and social media platforms were pressured to suppress information about unfolding events, with several facing fines, suspensions and orders to block access to the social media accounts of journalists, civil society organizations, human rights defenders and women’s collectives. After the initial arrest of Ekrem İmamoğlu, social media users in Istanbul faced bandwidth reduction (internet throttling) for nearly two days, limiting access to platforms. Lawyers have in some cases been arrested while attempting to provide legal assistance or have faced serious obstacles to guaranteeing their clients’ defence and fair trial rights. In an alarming affront to the independence of the legal profession and the rule of law, on 21 March, an Istanbul court ruled to remove the entire executive board of the Istanbul Bar Association. This decision and the ongoing criminal proceedings against the Bar’s leadership, stem from a statement the Bar issued, calling for an investigation into the killing of two Kurdish journalists from Türkiye in northern Syria in December 2024. Taken together, this wide-ranging crackdown has led to a pervasive chilling effect on human rights and civil society and further eroded the right to political participation. We consider that the EU’s response to these developments has been overly mild and manifestly fails to match the scale and gravity of the clampdown unfolding in the country. Particularly, EU efforts to pursue the deepening of economic ties during the EU-Türkiye High-Level Economic Dialogue without insisting on human rights improvements upfront, has reinforced perceptions that business as usual with the EU continues amid the ongoing repression. Rather than offering a lifeline to those in Türkiye who continue to defend human rights, this approach risks emboldening the Turkish authorities while further isolating Türkiye’s already embattled civil society. Any steps to re-engage the authorities need therefore to be accompanied by robust denunciations of Türkiye’s human rights crackdown and concrete asks to reverse the government’s repressive policies. It is incumbent upon the EU – including in view of its legal obligations under Article 21 of the Treaty of the European Union to protect and promote human rights in its foreign policy – to take a strong position to denounce this major setback for the future of the rule of law, human rights and the right to political association and participation in Türkiye. We therefore urge you to: Issue an unequivocal public statement denouncing the hollowing out of the right to political association, participation and representation in Türkiye as well as the associated crackdown on lawyers, independent media, civil society and the right to freedom of peaceful assembly in Türkiye. Such statements should clearly signal that the deteriorating human rights situation will hamper relations based on shared values and mutual interests. Use forthcoming high-level engagements, such as the EU-Türkiye High-Level Dialogue on Trade to stress, both publicly and directly with the authorities, that the EU expects a reversal of negative rule of law and human rights trends, including the release of detained elected officials, members of civil society and media. Reiterate that human rights are a non-negotiable and integral part of the EU’s relations with Türkiye and that therefore tangible human rights improvements are essential to deepening bilateral trade and investment, including the modernisation of the EU-Türkiye Customs Union. At these high-level opportunities, publicly insist on Türkiye’s full implementation of ECtHR judgments, particularly in the cases of Selahattin Demirtaş, Figen Yüksekdağ Şenoğlu and Osman Kavala, and on their immediate and unconditional release and full restoration of their rights, as well as that of other arbitrarily detained civic activists, lawyers, journalists, and human rights defenders, including dropping pending charges as well as vacating any convictions against them and fully restoring their civil and political rights. Call for independent, effective and prompt investigations into allegations of torture, and other ill-treatment, violations of fair trial rights and unlawful use of force by police during the protests and rehabilitation for victims. Ensure the EU delegation and member state missions in Türkiye step up their monitoring of trials of the protesters, journalists and civil society actors facing prosecution for peacefully exercising their right to freedom of expression and peaceful assembly. Increase support to civil society in Türkiye, including through more flexible and sustainable funding and more robust political support to human rights defenders and other actors facing unjust prosecution, restrictive legislation and closure proceedings. We remain at your disposal should you require any further information and thank you in advance for your continued action on human rights. Yours sincerely, AED-EDL European Democratic Lawyers AEJ Belgium - The International Association of European Journalists in Belgium Albanian Human Rights Group (AHRG) Amnesty International Araminta ARTICLE 19 Articolo 21 Asociación Pro Derechos Humanos de España Civil Rights Defenders Committee on the Administration of Justice (CAJ) Committee to Protect Journalists (CPJ) Community Media Forum Europe Danish PEN Demokratische Jurist*innen Schweiz English PEN EuroMed Rights European Association of Lawyers for Democracy and World Human Rights (ELDH) European Centre for Press and Media Freedom (ECPMF) European Democratic Lawyers European Federation of Journalists (EFJ) Fackförbundet ST Federacion de Asociaciones de Defensa y Promoción de los Derechos Humanos de España Foundation Day of the Endangered Lawyer Human Rights Watch (HRW) IFEX ILGA-Europe İnsan Haklari Derneği International Bar Association's Human Rights Institute International Commission of Jurists (ICJ) International Federation for Human Rights (FIDH) International Federation of Journalists (IFJ) International Press Institute (IPI) International Rehabilitation Council for Torture Victims Lawyers for Lawyers Lawyers’ Rights Watch Canada LDH (Ligue des droits de l'Homme) Liga voor de Rechten van de Mens Liga voor Mensenrechten vzw Mensenrechten Zonder Grenzen Nederland National association Democratic Jurists Italy Netherlands Helsinki Committee Norwegian Helsinki Committee Omega Research Foundation Osservatorio Balcani Caucaso Transeuropa [OBCT] Ossigeno.info Österreichische Liga für Menschenrechte PEN International PEN Norway PEN Sweden Protection International REDRESS Reporters sans frontières (RSF) Society of Journalists (Warsaw) South East Europe Media Organisation (SEEMO) Stockholm Center for Freedom Sveriges Författarförbund Turkey Human Rights Litigation Support Project World Organisation Against Torture (OMCT)

Uluslararası hukuk ve insan hakları toplumu, avukatların bağımsızlığını ve hukukun üstünlüğünü zayıflatmaya yönelik girişimleri kınıyor. Avukatlar, barolar ve insan hakları örgütlerinden oluşan uluslararası bir koalisyon bugün yayımladıkları ortak açıklamada, Türkiye yetkililerinin İstanbul Barosu’na, baro başkanı ve yönetim kurulu üyelerine ve avukatlara karşı artan müdahalelerin, avukatlık mesleğinin bağımsızlığına ve hukukun üstünlüğüne yönelik bir saldırı olduğu konusunda uyarıda bulundu. Seçilmiş baro başkanı ve yönetim kurulu üyelerinin görevden alınması 21 Mart 2025 tarihinde İstanbul 2. Asliye Hukuk Mahkemesi, Avukatlık Kanunu’nun 77/5 Maddesi uyarınca İstanbul Barosu’nun seçilmiş yönetiminin görevden alınmasına karar verdi. Karar, kesinleşmesi halinde, baro başkanı ve yönetim kurulu üyelerinin görevlerinden uzaklaştırılmasını ve yeniden seçim yapılmasını gerektiriyor. Bu girişim, avukatlık mesleğinin bağımsızlığını zayıflatmakta ve Türkiye’de temel adalet ilkelerini ve hukukun üstünlüğünü açıkça hiçe saymaktadır. Baro başkanı ve yönetim kurulu üyelerine yönelik ceza soruşturması Buna paralel olarak, İstanbul Barosu Başkanı İbrahim Kaboğlu ve on yönetim kurulu üyesine, “basın yoluyla terör örgütü propagandası yapmak” ve “halkı yanıltıcı bilgiyi alenen yaymak” suçlamalarıyla dava açıldı ve savcılık avukatlar için 12 yıla kadar hapis ve siyasi yasak talep etti. Bu suçlamalar ve ilgili hukuk davası doğrudan, Baro’nun Aralık 2024’te gazeteciler Nazım Daştan ve Cihan Bilgin’in Suriye’de öldürülmesine ilişkin yaptığı, gazetecilerin ölümlerinin bağımsız olarak soruşturulması çağrısında bulunan açıklamasına dayanıyor. Bir meslek örgütünün, böyle ilkeli ve hak temelli bir müdahale nedeniyle ceza soruşturmasıyla karşı karşıya kalması, Türkiye’de insan hakları savunuculuğu yapan avukatların karşılaştığı ağır baskıları gözler önüne seriyor. Yönetim kurulu üyesinin tutuklanması İstanbul Barosu’nun yönetim kurulu üyelerinden avukat Fırat Epözdemir’in keyfi olarak tutuklanması da Baro yönetimini hedef alan yargı tacizinin bir diğer örneği. 23 Ocak 2025 tarihinde, Avrupa Konseyi’ne yaptığı savunuculuk ziyareti dönüşünde gözaltına alınan Epözdemir’e, Savcılık tarafından, 8 Nisan 2025 tarihli iddianame ile “terör örgütü üyeliği” ve “terör örgütü propagandası yapmak” suçlamaları isnat edildi. Epözdemir’in devam eden tutukluluğu ve yargılanması, Türkiye’de devletin politikalarına itiraz eden ve insan haklarını savunan avukatlara yönelik baskıların arttığını gösteriyor. Mart 2025 protestoları bağlamında avukatlara yönelik artan saldırılar İstanbul Belediye Başkanı Ekrem İmamoğlu’nun 19 Mart 2025 tarihinde gözaltına alınmasından bu yana, Türkiye ülke genelinde yaygın protestolara ve yüzlerce kişinin gözaltına alınmasına tanıklık ediyor. Bu kitlesel gözaltılara, hukuki destek sağlamak amacıyla müdahil olan avukatlar bizzat baskıların hedefi oldular. Evine gerçekleştirilen şafak baskınıyla gözaltına alınan eski İzmir Barosu Başkanı Özkan Yücel de dahil, İzmir ve İstanbul’da çok sayıda avukat, gözaltına alınan protestoculara destek olmaya çalışırken gözaltına alındı. Ekrem İmamoğlu’nun avukatı Mehmet Pehlivan da 28 Mart 2025 tarihinde gözaltına alındı ve daha sonra adli kontrol şartıyla serbest bırakıldı. Bu gözaltıların yanı sıra, gözaltındaki kişilerin müdafiliğini üstlenmek isteyen avukatlar da müvekkilleriyle iletişim kurmakta ve mesleki görevlerini yerine getirmekte ciddi engellerle karşılaştı. Birçok vakada avukatların, emniyette gözaltında tutulan müvekkillerine erişimleri engellendi veya müvekkilleriyle yalnızca, gizliliği ve etkili temsili olumsuz etkileyen kısıtlı koşullarda görüşmelerine izin verildi. Yapılan bildirimlere göre, avukatların kilit sorgu süreçlerinde mahkeme salonuna girmelerine izin verilmedi veya hakimlikteki ifadelerin kendileri hazır bulunmadan alındığı söylendi. Bazı durumlarda avukatların, gözaltındakilerin nerede tutulduğunu tespit etmeleri bile engellendi. Gözaltındaki kişilerin akıbeti ve nerede tutulduğunu kabul etmeyi, bildirmeyi veya doğrulamayı reddetmek, zorla kaybetme suçunun bir unsurudur. Türkiye yetkililerinin bu eylemleri, savunma hakkına doğrudan müdahale teşkil etmekte, adalete erişimi engellemekte ve barışçıl protestolara ve muhalif seslere verilen hukuki desteği kriminalize etmektedir. Bu müdahaleler, avukatlık mesleği üzerindeki baskıların tehlikeli bir biçimde arttığını ve adil yargılanma güvenceleri ile hukukun üstünlüğünün aşındığını göstermektedir. Çağrılar Bu artan saldırılar, insan haklarını ve hukukun üstünlüğünü korumak amacıyla oluşturulmuş usul güvencelerini ve mekanizmalarını hiçe sayan bir baskı modelini ortaya koymaktadır. Bunlar aynı zamanda, avukatlık mesleğini hedef alarak, avukatların ve meslek örgütlerinin, mesleki işlevlerini yerine getirirken oynadıkları rolü ve sahip oldukları hakları koruyan uluslararası standartları zayıflatma çabalarının bir örneğidir. Açıklamanın imzacıları olarak uluslararası toplumu şu adımları atmaya çağırıyoruz: İstanbul Barosu Başkanı ve yönetim kurulu üyelerine yönelik tüm hukuk ve ceza davalarına derhal son verilmesi talep edilmelidir. Türkiye yetkililerinin bağımsız avukatlık mesleğini ve kurumlarını bastırmak için adalet sistemini kötüye kullanması ve hukukun üstünlüğüne olan kamu güvenini zayıflatması alenen kınanmalıdır. Av. Fırat Epözdemir’in ve yalnızca mesleki görevlerini yerine getirdikleri için tutuklanan diğer tüm avukatların derhal ve koşulsuz serbest bırakılması konusunda ısrarcı olunmalıdır. Türkiye yetkililerine İstanbul Barosu’nun sindirme, taciz veya misilleme olmadan, bağımsız bir biçimde faaliyet göstermesine uygun ortamı oluşturma çağrısı yapılmalıdır. Avrupa Konseyi, Birleşmiş Milletler ve Avrupa Birliği kuruluşları da dahil uluslararası mekanizmalara, Türkiye’de avukatlık mesleğinin bağımsızlığını, insan haklarını ve hukukun üstünlüğünü korumak için kararlı ve etkili adımlar atma çağrısı yapılmalıdır. İmzacılar (alfabetik sıra ile): Amnesty International Asociación Americana de Juristas (American Association of Jurists, AAJ) Berlin Bar Association Défense Sans Frontière-Avocats Solidaires (Defense Without Borders-Solidarity Lawyers, DSF-AS) Deutscher Anwaltverein (German Bar Association, DAV) European Association of Criminal Bars (ECBA) European Association of Lawyers for Democracy and World Human Rights (ELDH) Federation of European Bars (FBE) Foundation of the Day of the Endangered Lawyer Geneva Bar Association Giuristi Democratici (Italian Democratic Lawyers) Human Rights Watch (HRW) Indian Association of Lawyers International Bar Association’s Human Rights Institute (IBAHRI) International Federation for Human Rights (FIDH) International Federation for Human Rights (FIDH), within the framework of the Observatory for the Protection of Human Rights Defenders Law Society of England and Wales (LSEW) Lawyers for Lawyers Lawyers' Rights Watch Canada (LRWC) Magistrats Européens pour la Démocratie et les Libertés (European Association of Judges and Public Prosecutors, MEDEL) Milan Bar Association National Association of Democratic Lawyers (South Africa) National Union of Peoples’ Lawyers (Philippines) Republikanischer Anwältinnen- und Anwälteverein (Republican Lawyers' Association, RAV) The Defense Commission of the Barcelona Bar Association The International Observatory for Lawyers in Danger (OIAD) The New York City Bar Association Turkey Human Rights Litigation Support Project (TLSP) Vereinigung Demokratischer Jurist:innen (Association of Democratic Lawyers, VDJ) World Organisation Against Torture (OMCT), within the framework of the Observatory for the Protection of Human Rights Defenders

Turkey: Attacks on the Legal Profession Unacceptable International legal and human rights community condemns moves to undermine the independence of lawyers and the rule of law The escalating attacks by Turkish authorities on the Istanbul Bar Association, its leadership, and members of the legal profession are an affront to the independence of the legal profession and the rule of law, an international coalition of lawyers, bar associations and human rights organizations warned today. Removal of Elected Leadership On 21 March 2025, the Istanbul 2nd Assize Court issued a ruling to remove the elected leadership of the Istanbul Bar Association under Article 77/5 of the Attorneyship Law. The decision mandates the dismissal of the Bar’s president and executive board and orders new elections. This move undermines the independence of the legal profession and makes a mockery of the fundamental principles of justice and the rule of law in Turkey. Criminal Proceedings Against Bar Leadership In parallel, Istanbul Bar President İbrahim Kaboğlu and ten executive board members have been charged with “making propaganda for a terrorist organisation through the press” and “publicly disseminating misleading information,” with the prosecution seeking up to 12 years’ imprisonment and political bans. These charges and the related civil proceedings stem directly from a public statement issued by the Bar regarding the killing of two journalists, Nazım Daştan and Cihan Bilgin, in Syria in December 2024, and calling for an independent investigation into their deaths. That a professional association is now facing criminal prosecution for such a principled, rights-based intervention illustrates the severe restrictions faced by legal professionals in Turkey who engage in human rights advocacy. Arbitrary Detention of Board Member The arbitrary detention of Istanbul Bar board member Fırat Epözdemir further exemplifies the judicial harassment targeting the Bar's leadership. Arrested on 23 January 2025, after returning from an advocacy visit to the Council of Europe, Epözdemir has been charged with alleged “membership in a terrorist organisation” and “making propaganda for a terrorist organisation” under an indictment dated 8 April 2025. His continued detention and prosecution reflect an intensifying crackdown on legal professionals in Turkey who challenge state policies and defend human rights. Escalating Attacks on Lawyers Amidst March 2025 Protests Since the arrest of Istanbul Mayor Ekrem İmamoğlu on 19 March 2025, Turkey has witnessed widespread protests and the detention of hundreds of people across the country. Lawyers responding to these mass arrests to provide legal assistance have themselves become targets of repression. In İzmir and İstanbul, a number of lawyers were arrested while attempting to support detained protesters, including the former Chair of the İzmir Bar Association, Özkan Yücel, who was detained in an early morning raid on his home. On 28 March 2025, Mehmet Pehlivan, a lawyer representing Ekrem İmamoğlu was also arrested and later released under a judicial control order. In addition to these arrests, lawyers seeking to represent those in custody faced serious obstacles trying to contact their clients and carry out their professional duties. In many cases, they were denied access to clients held in police custody or were only allowed to meet under restricted conditions that undermined confidentiality and effective representation. Reports indicate that lawyers were barred from entering courthouses during key questioning procedures, or were told hearings had taken place in their absence. In some instances, they were prevented from even confirming the whereabouts of those detained. Refusals to acknowledge, provide or confirm the fate or whereabouts of detained individuals is an element in the crime of an enforced disappearance. These actions by the Turkish authorities constitute a direct interference with the right to legal defence, impeding access to justice and further criminalising legal support for peaceful protest and dissent. They mark a dangerous intensification of pressure on the legal profession and an erosion of fair trial guarantees and the rule of law. Call to Action These escalating attacks reveal a pattern of repression trampling over human rights and due process safeguards and mechanisms established to protect the rule of law. They also exemplify efforts to target the legal profession, undermining international standards that protect the role and rights of lawyers and their professional associations in the exercise of their professional functions. We call upon the international community to: Demand the immediate cessation of all civil and criminal proceedings against the Istanbul Bar Association’s leadership and members. Publicly condemn the Turkish authorities’ misuse of the justice system to suppress independent legal professionals and institutions and undermine public confidence in the rule of law. Insist on the immediate and unconditional release of Fırat Epözdemir and all other lawyers detained solely for carrying out their professional duties. Call on the Turkish authorities to allow the Istanbul Bar Association to operate independently and without any intimidation, harassment or reprisals. Urge international mechanisms, including the Council of Europe, United Nations, and European Union bodies, to take robust and effective actions to uphold the independence of the legal profession, human rights and the rule of law in Turkey. Signatories (in alphabetical order): Amnesty International Asociación Americana de Juristas (American Association of Jurists, AAJ) Berlin Bar Association Défense Sans Frontière-Avocats Solidaires (Defense Without Borders-Solidarity Lawyers, DSF-AS) Deutscher Anwaltverein (German Bar Association, DAV) European Association of Criminal Bars (ECBA) European Association of Lawyers for Democracy and World Human Rights (ELDH) Federation of European Bars (FBE) Foundation of the Day of the Endangered Lawyer Geneva Bar Association Giuristi Democratici (Italian Democratic Lawyers) Human Rights Watch (HRW) Indian Association of Lawyers International Bar Association’s Human Rights Institute (IBAHRI) International Federation for Human Rights (FIDH) International Federation for Human Rights (FIDH), within the framework of the Observatory for the Protection of Human Rights Defenders Law Society of England and Wales (LSEW) Lawyers for Lawyers Lawyers' Rights Watch Canada (LRWC) Magistrats Européens pour la Démocratie et les Libertés (European Association of Judges and Public Prosecutors, MEDEL) Milan Bar Association National Association of Democratic Lawyers (South Africa) National Union of Peoples’ Lawyers (Philippines) Republikanischer Anwältinnen- und Anwälteverein (Republican Lawyers' Association, RAV) The Defense Commission of the Barcelona Bar Association The International Observatory for Lawyers in Danger (OIAD) The New York City Bar Association Turkey Human Rights Litigation Support Project (TLSP) Vereinigung Demokratischer Jurist:innen (Association of Democratic Lawyers, VDJ) World Organisation Against Torture (OMCT), within the framework of the Observatory for the Protection of Human Rights Defenders

Uluslararası hukuk ve insan hakları kurumları, savcılık yetkililerinin yakın zamanda İstanbul Barosu’na, özellikle de Baro Başkanı İbrahim Kaboğlu ve yönetim kuruluna karşı açtığı ceza soruşturmasından ve davadan derin kaygı duymaktadır. Bu eylemler, İstanbul Barosu’nun 21 Aralık 2024’te yayımladığı, 19 Aralık 2024 tarihinde Suriye’nin kuzeyinde, bölgedeki gelişmeleri takip ettikleri sırada öldürülen gazeteciler Nazım Daştan ve Cihan Bilgin’in ölümlerine dikkat çeken açıklamasından kaynaklanmaktadır. Bu açıklama, çatışma bölgelerinde gazetecilerin hedef alınmasının uluslararası insancıl hukukun ihlali olduğuna dikkat çekti ve olayla ilgili etkili bir soruşturma çağrısında bulundu. Açıklamanın ardından İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı, baro yönetimi hakkında “terör örgütü propagandası yapmak” ve “halkı yanıltıcı bilgiyi alenen yaymak” suçlarından soruşturma başlattı. 14 Ocak 2025’te Savcılık bir girişimde daha bulunarak, Avukatlık Kanunu’nun 77(5) Maddesi uyarınca Baro Başkanı ve yönetim kurulunun görevlerine son verilmesi istemiyle dava açtı. Dava gerekçesinde, baronun açıklamasının kendisine verilen yetkileri aştığı ve resmi göreviyle uyuşmadığı öne sürüldü. Bu soruşturma ve dava, Türkiye’de insan haklarının güvence altına alınmasında ve hukukun üstünlüğünün korunmasında hayati rol oynayan bir kurum olan İstanbul Barosu’nun bağımsızlığına ve işleyişine doğrudan bir meydan okuma anlamına gelmektedir. İstanbul Barosu yönetim kurulu üyelerinden Fırat Epözdemir’in, 23 Ocak 2025’te, Avrupa Konseyi kurumlarına yaptığı savunuculuk ziyareti dönüşünde gözaltına alınması, bu kaygıları daha da derinleştirmiştir. 25 Ocak 2025’te Sulh Ceza Hakimliği, Sayın Epözdemir’in “terör örgütü üyeliği” ve “terör örgütü propagandası yapmak” suçlarından tutuklanmasına karar verdi. Bu karar, Türkiye’deki hukuk toplumu tarafından güvenilir gerekçelerden yoksun olduğu gerekçesiyle sert bir dille eleştirilmekte ve soruşturmanın İstanbul Barosu’nu hedef alan misilleme girişimlerinin bir parçası olabileceği algısını güçlendirmektedir. İstanbul Barosu’na yönelik bu girişimler, uluslararası insan hakları hukukuna ve hukuk mesleğini düzenleyen ilkelere açıkça aykırıdır. İfade Özgürlüğü İstanbul Barosu’nun yayımladığı açıklama, doğrudan Uluslararası Medeni ve Siyasal Haklar Sözleşmesi’nin 19. Maddesi ile Uluslararası İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 10. Maddesi'nde ve Avukatların Rolüne İlişkin Birleşmiş Milletler Temel İlkeleri’nin 23. İlkesi'nde yer verildiği üzere, koruma altındaki ifade özgürlüğü alanına girmektedir. Barolar da dahil meslek örgütleri, kamuoyunu ilgilendiren konularda, özellikle de bunlar hukukun üstünlüğünü ve insan haklarını ilgilendiren konular olduğunda görüş bildirme hak ve görevine sahiptir. Hukuk Mesleğinin Bağımsızlığı Avukatların Rolüne İlişkin Birleşmiş Milletler Temel İlkeleri’nin 16., 23. ve 24. ilkeleri, avukatların ve baroların, yetkililerin yersiz müdahalesine maruz kalmadan bağımsız bir şekilde faaliyet göstermesi gerektiğinin altını çizmektedir. Bağımsızlık ilkesi, Avrupa Konseyi Bakanlar Komitesi’nin, hukuk mesleğinin icra özgürlüğü hakkındaki 2000(21) Sayılı Tavsiye Kararı ile de güvence altındadır. Yetkililerin, bir baronun seçilmiş üyelerini yalnızca haklarını kullandıkları ve mesleki görevlerini yerine getirdikleri için yargılama ve görevden alma girişimleri, baroların bağımsızlığına yönelik birer saldırıdır; bu durum, hukuk profesyonellerinin yetkilerini kullanma becerilerine zarar verir, hukukun üstünlüğünü ve adil yargılanma hakkının gerçekleşmesini zayıflatma riski taşır. Savunmaya Karşı Misilleme Bu dava ve soruşturma, İstanbul Barosu’na karşı, hesap verebilirliği ve uluslararası hukuka bağlı kalınmasını savunmadaki meşru rolünü yerine getirdiği için yapılmış misillemelerdir. Bu girişimler, Avukatların Rolüne İlişkin Birleşmiş Milletler Temel İlkeleri’nin, avukatlara ve barolara karşı mesleki görevlerini yerine getirdikleri için misillemede bulunmayı açıkça yasaklayan Önsözü ile 16. ve 17. İlkeleri’ne aykırıdır. Bu tür adımlar, hukuk mesleğine yönelik kamu güvenini zedelemekte ve Türkiye’deki avukatlar ve barolar üzerinde caydırıcı bir etki yaratmaktadır. Çağrılar: Türkiye yetkililerini, şu adımları atmaya çağırıyoruz: İstanbul Barosu yönetimini, mesleki görevlerini yetkileri doğrultusunda yerine getirdikleri için hedef alan tüm soruşturmalara ve kovuşturmalara acilen son verilmelidir. Fırat Epözdemir derhal ve koşulsuz serbest bırakılmalıdır. Türkiye’nin uluslararası hukuk uyarınca sahip olduğu, hukuk mesleğinin bağımsızlığını ve ifade özgürlüğü hakkını güvence altına alma yükümlülüklerine riayet edilmelidir. Baroların mesleki görevlerini müdahale veya yıldırma olmadan yerine getirebilmesi güvence altına alınmalıdır. Hakimlerin ve Avukatların Bağımsızlığına İlişkin Birleşmiş Milletler Özel Raportörü ve özel yetki sahibi diğer ilgili mercileri, şu adımları atmaya çağırıyoruz: Türkiye Hükümeti’ne acilen, İstanbul Barosu’na yönelik girişimlerle ilgili kaygıları ifade eden bildirimler iletilmelidir. Tüm dünyada hukuk profesyonellerinin bağımsızlığını korumaya yönelik geniş çaplı çabalar kapsamında durum izlenmeli ve raporlanmalıdır. Avrupa Konseyi İnsan Hakları Komiseri ve Avrupa Hukuki İşbirliği Komitesi’ni, şu adımları atmaya çağırıyoruz: İstanbul Barosu’na yönelik girişimler ve bunların Türkiye’nin AİHS kapsamındaki yükümlülüklerine uygunluğu hakkında acil bir soruşturma yürütülmelidir. Baroların bağımsız bir şekilde ve misilleme kaygısı olmadan faaliyet gösterebilmesi için Türkiye yetkilileri ile temasa geçilmelidir. Avrupa Birliği’ni, şu adımları atmaya çağırıyoruz: Türkiye yetkilileri ile kurulan temaslarda İstanbul Barosu’na yönelik girişimler kınanmalıdır. Türkiye’de insan hakları ve hukukun üstünlüğü ile ilgili tartışmalarda hukuk profesyonellerinin bağımsızlığının korunması temel bir unsur haline getirilmelidir. Uluslararası hukuk ve insan hakları kurumları, İstanbul Barosu ve Türkiye’de adalet, insan hakları ve hukukun üstünlüğü ilkelerini savunmaya devam eden tüm hukuk profesyonelleriyle dayanışma içindedir. Gelişmeleri dikkatle izlemeye devam edeceğiz ve Türkiye’de hukuk mesleğinin bağımsızlığını ve bütünlüğünü korumak için gerekli tüm tedbirleri savunmaya hazırız. İmzacılar (alfabetik sıraya göre): Amnesty International Arab Lawyers Association (UK) Arab Lawyers Union Asociación Americana de Juristas (Association of American Lawyers) Asociación de Derecho Penitenciario Rebeca Santamalia (Rebeca Santamalia Penitentiary Law Association, ASDEPRES) Associação Portuguesa de Juristas Democratas (Portuguese Association of Democratic Jurists, APJD) Bar Human Rights Committee of England and Wales (BHRC) Behatokia (Basque Observatory of Human Rights), Basque Country Berlin Bar Association (Germany) Center for Research and Elaboration on Democracy ( CRED) Commission Défense et Droits humains du Barreau de Marseille (Defense and Human Rights Commission of the Marseille Bar Association, CDDH) Conselho Regional do Porto da Ordem dos Advogados (Porto Regional Council of the Bar Association, Portugal)) Council of Bars and Law Societies of Europe (CCBE) Défense Sans Frontière-Avocats Solidaires (Defense Without Borders-Solidarity Lawyers, DSF-AS) Democratic Lawyers Association of Bangladesh (DLAB) Demokratische Jurist*innen Schweiz (Democratic Lawyers of Switzerland, DJS) Deutscher Anwaltverein (German Bar Association, DAV) Droit-Solidarité (Law-Solidarity, DS) European Association of Criminal Bars (ECBA) European Democratic Lawyers (AED) Federation of European Bars (FBE) Foundation of the Day of the Endangered Lawyer Frantz Fanon Foundation Geneva Bar Association (Switzerland) Giuristi Democratici (Italian Democratic Lawyers) Haldane Society of Socialist Lawyers Human Rights Watch (HRW) IACTA Cooperativa de Abogadas de Barcelona (IACTA Barcelona Women Lawyers' Cooperative) Indian Association of Lawyers Institut des droits de l’Homme du barreau de Bruxelles (Human Rights Institute of the Brussels Bar, Belgium) International Association of Democratic Lawyers (IADL) International Association of People’s Lawyers (IAPL) International Bar Association’s Human Rights Institute (IBAHRI) International Federation for Human Rights (FIDH) La Conférence des Avocats au Barreau de Paris (The Paris Bar Lawyers’ Conference) Lawyers Rights’ Watch Canada International Observatory for Lawyers in Danger (OIAD) International Publishers Association (IPA) La Conférence des bâtonniers de France (The Conference of French Bar Associations) Lawyers for Lawyers Legal Team Italia London Legal Group Lyon Bar Association (France) Magistrats Européens pour la Démocratie et les Libertés (MEDEL) Marseille Bar Association (France) National Association of Democratic Lawyers (South Africa) National Lawyers Guild International Committee New York City Bar Association (USA) Rennes Bar Association (France) Republikanischer Anwältinnen- und Anwälteverein (Republican Lawyers' Association, RAV) Socialist Lawyers Association of Ireland The Defence Commission of the Barcelona Bar Association The European Association of Lawyers for Democracy and World Human Rights (ELDH) The Law Society of England and Wales (LSEW) The Turkey Human Rights Litigation Support Project (TLSP) Union of Peoples’ Lawyers in Mindanao (Philippines)

The international legal and human rights community is deeply concerned by prosecuting authorities’ recent criminal investigation and lawsuit against the Istanbul Bar Association, particularly its President, İbrahim Kaboğlu, and the executive board. These actions stem from a statement issued by the Bar Association on 21 December 2024, drawing attention to the deaths of journalists Nazım Daştan and Cihan Bilgin, killed on 19 December 2024 in northern Syria while monitoring developments in the region. The statement highlighted that the targeting of journalists in conflict zones constitutes a violation of International Humanitarian Law and called for an effective investigation into the incident. In response, the Istanbul Chief Public Prosecutor’s Office launched a criminal investigation against the Bar’s leadership, citing allegations of "making propaganda for a terrorist organisation" and "publicly disseminating misleading information." On 14 January 2025, the Prosecutor’s Office escalated its actions by filing a lawsuit seeking the dismissal of the Bar Association’s president and executive board under Article 77(5) of the Turkish Attorneyship Law. The grounds for the lawsuit allege that the Bar’s statement exceeded its professional mandate and constituted conduct incompatible with its official role. This criminal investigation and lawsuit represent a direct challenge to the independence and functioning of the Istanbul Bar Association, an institution that plays a vital role in safeguarding human rights and upholding the rule of law in Turkey. The arrest of lawyer Fırat Epözdemir, an executive board member of the Bar Association, on 23 January 2025, upon his return from an advocacy visit to Council of Europe institutions has further deepened these concerns. On 25 January 2025, a judge ordered Mr. Epözdemir’s detention on remand on allegations of ‘membership in a terrorist organization’ and ‘making propaganda for a terrorist organization’. This decision has been strongly criticized by the legal community in Turkey as lacking credible grounds, and reinforces the perception that the investigation may be part of retaliatory actions targeting the Istanbul Bar. The actions taken against the Istanbul Bar Association are in stark violation of international human rights law and the principles governing the legal profession: Freedom of Expression The statement issued by the Istanbul Bar Association falls squarely within the protected realm of freedom of expression as outlined in Article 19 of the International Covenant on Civil and Political Rights (ICCPR) and Article 10 of the European Convention on Human Rights (ECHR), as well as Principle 23 of the United Nations Basic Principles on the Role of Lawyers. Professional organisations, including bar associations, have a right and a duty to speak out on issues of public concern, particularly where they pertain to the rule of law and human rights. Independence of the Legal Profession Principles 16, 23, and 24 of the United Nations Basic Principles on the Role of Lawyers underscore that lawyers and bar associations must operate independently without undue interference from authorities. The principle of independence is also enshrined in the Council of Europe Committee of Ministers’ Recommendation (2000)21 on the freedom of exercise of the profession of lawyer. The authorities' attempts to prosecute and dismiss elected members of a bar association simply for exercising their rights and fulfilling their professional duties constitute an attack on their independence, undermining the ability of legal professionals to carry out their mandate and risking the erosion of the rule of law and the realization of the right to a fair trial. Retaliation Against Advocacy The lawsuit and criminal investigation constitute reprisals against the Istanbul Bar Association for fulfilling its legitimate role in advocating for accountability and adherence to international law. These actions contravene the Preamble and Principles 16 and 17 of the United Nations Basic Principles on the Role of Lawyers, which explicitly prohibit retaliation against lawyers and bar associations for fulfilling their professional responsibilities. Such measures undermine public trust in the legal profession and create a chilling effect on lawyers and bar associations in Turkey. Calls for Action We call on Turkish authorities to: ● Immediately cease all investigations and legal proceedings targeting the Istanbul Bar Association’s leadership for exercising their professional duties and in line with their mandate. ● Release Mr. Epözdemir immediately and unconditionally. ● Respect Turkey’s obligations under international law to ensure the independence of the legal profession and the right to freedom of expression. ● Guarantee that bar associations can fulfil their professional duties without interference or intimidation. We urge the United Nations Special Rapporteur on the Independence of Judges and Lawyers and other relevant special mandate holders to: ● Issue an urgent communication to the Government of Turkey expressing concern about the actions against the Istanbul Bar Association. ● Monitor and report on the situation as part of broader efforts to safeguard the independence of legal professionals worldwide. We call on the Council of Europe Commissioner for Human Rights and the European Committee on Legal Co-operation to: ● Conduct an immediate inquiry into the actions taken against the Istanbul Bar Association and their compliance with Turkey’s obligations under the ECHR. ● Engage with Turkish authorities to ensure that bar associations can operate independently and without fear of reprisal. We urge the European Union to: ● Condemn the actions against the Istanbul Bar Association in its communications with Turkish authorities. ● Make the protection of legal professionals’ independence a central element in its discussions on human rights and rule of law in Turkey. The international legal and human rights community stands in solidarity with the Istanbul Bar Association and all legal professionals in Turkey who continue to uphold the principles of justice, human rights, and the rule of law. We remain vigilant in monitoring developments and are prepared to advocate for all necessary measures to protect the independence and integrity of the legal profession in Turkey. Signatories (in alphabetical order): Amnesty International Arab Lawyers Association (UK) Arab Lawyers Union Asociación Americana de Juristas (Association of American Lawyers) Asociación de Derecho Penitenciario Rebeca Santamalia (Rebeca Santamalia Penitentiary Law Association, ASDEPRES) Associação Portuguesa de Juristas Democratas (Portuguese Association of Democratic Jurists, APJD) Bar Human Rights Committee of England and Wales (BHRC) Behatokia (Basque Observatory of Human Rights), Basque Country Berlin Bar Association (Germany) Center for Research and Elaboration on Democracy ( CRED) Commission Défense et Droits humains du Barreau de Marseille (Defense and Human Rights Commission of the Marseille Bar Association, CDDH) Conselho Regional do Porto da Ordem dos Advogados (Porto Regional Council of the Bar Association, Portugal)) Council of Bars and Law Societies of Europe (CCBE) Défense Sans Frontière-Avocats Solidaires (Defense Without Borders-Solidarity Lawyers, DSF-AS) Democratic Lawyers Association of Bangladesh (DLAB) Demokratische Jurist*innen Schweiz (Democratic Lawyers of Switzerland, DJS) Deutscher Anwaltverein (German Bar Association, DAV) Droit-Solidarité (Law-Solidarity, DS) European Association of Criminal Bars (ECBA) European Democratic Lawyers (AED) Federation of European Bars (FBE) Foundation of the Day of the Endangered Lawyer Frantz Fanon Foundation Geneva Bar Association (Switzerland) Giuristi Democratici (Italian Democratic Lawyers) Haldane Society of Socialist Lawyers Human Rights Watch (HRW) IACTA Cooperativa de Abogadas de Barcelona (IACTA Barcelona Women Lawyers' Cooperative) Indian Association of Lawyers Institut des droits de l’Homme du barreau de Bruxelles (Human Rights Institute of the Brussels Bar, Belgium) International Association of Democratic Lawyers (IADL) International Association of People’s Lawyers (IAPL) International Bar Association’s Human Rights Institute (IBAHRI) International Federation for Human Rights (FIDH) La Conférence des Avocats au Barreau de Paris (The Paris Bar Lawyers’ Conference) Lawyers Rights’ Watch Canada International Observatory for Lawyers in Danger (OIAD) International Publishers Association (IPA) La Conférence des bâtonniers de France (The Conference of French Bar Associations) Lawyers for Lawyers Legal Team Italia London Legal Group Lyon Bar Association (France) Magistrats Européens pour la Démocratie et les Libertés (MEDEL) Marseille Bar Association (France) National Association of Democratic Lawyers (South Africa) National Lawyers Guild International Committee New York City Bar Association (USA) Rennes Bar Association (France) Republikanischer Anwältinnen- und Anwälteverein (Republican Lawyers' Association, RAV) Socialist Lawyers Association of Ireland The Defence Commission of the Barcelona Bar Association The European Association of Lawyers for Democracy and World Human Rights (ELDH) The Law Society of England and Wales (LSEW) The Turkey Human Rights Litigation Support Project (TLSP) Union of Peoples’ Lawyers in Mindanao (Philippines)

Türkiye İnsan Hakları Davalarına Destek Projesi, Eşit Haklar İçin İzleme Derneği, Hakikat Adalet Hafıza Merkezi, Kadının İnsan Hakları Derneği, Türkiye İnsan Hakları Vakfı ve Üniversiteli Kuir Araştırmaları ve LGBTİ+ Dayanışma Derneği Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’ne (AİHM) Kaos GL / Türkiye (Başvuru no. 27507/23 ve 5797/22) davasına ilişkin ortak bir üçüncü taraf görüşü sundu. Türkiye Hükümetine 5 Haziran 2024 tarihinde bildirilen iki başvurudan ilki 2016 yılında Ankara’da düzenlenmesi planlanan Onur Yürüyüşü’nün Valilik tarafından yasaklanmasına ilişkin iken ikincisi ise Valiliğin Kasım 2017 tarihinde ilan ettiği süresiz LGBTI+ etkinlik yasağını konu alıyor. Hükümete bu başvurularla ilgili AİHM tarafından yapılan bildirim, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 10 (ifade özgürlüğü), 11 (toplantı ve dernek kurma özgürlüğü), 13 (etkili başvuru hakkı) ve 14. maddelerinin (ayrımcılık yasağı) ihlal edilip edilmediğine yönelik sorular içeriyor. Sembolik öneme sahip bu iki başvuruyla ilgili olarak hazırlanan üçüncü taraf görüşü, bir yandan Türkiye’de LGBTI+’ların ve LGBTI+ hak savunucularının barışçıl toplantı ve gösteri yürüyüşü hakkına yönelik son dönemde dozu gittikçe artan sistematik ihlallere odaklanırken, bir yandan da idari yasakların ve kolluk kuvvetlerinin uygulamaların ayrımcı niteliğinin altını çiziyor. Görüşün hazırlanmasına katılan kurumlar, Türkiye’de toplantı ve gösteri yürüyüşü hakkına ilişkin mevzuatın Sözleşme standartları ile uyumlu olmadığını, LGBTI+’ların ve hak savunucularının toplantı ve etkinliklerinin, AİHM içtihadına aykırı bir şekilde, idari yasaklarla, kolluk kuvvetlerinin aşırı güç kullanımıyla ve yargısal tacizle engellendiğini ortaya koyuyor. Ayrıca bu ihlallere karşı etkili bir iç hukuk yolu bulunmadığına da dikkat çekiyor. Bunları yaparken de son yıllarda idarenin ve yargının uygulamalarından çarpıcı örnekler ve istatistikler sunuyor. Görüş, son olarak bu ihlalllerin yoğunlaşan bir şekilde LGBTI+’ları hedef almasının Hükümetin LGBTI+ karşıtı politikası ile bağlantısına dikkat çekip bunun ayrımcılık yasağı kapsamında değerlendirmesi gerekliliğini vurguluyor.

NGOs Intervene in the Case of Wrongly Detained Rights Defender Awaiting New European Court Ruling Türkiye’s continued unlawful detention of the human rights defender Osman Kavala is a result of prosecutors and courts effectively operating under the political control of the government, three human rights organizations, including Turkey Litigation Support Project, said in a third-party intervention to the European Court of Human Rights regarding his case. The groups called for Kavala’s immediate release and for his conviction to be overturned, to give effect to the binding judgements of the European Court. Kavala, who as of November 1, 2024, has spent seven years behind bars, was convicted on baseless charges of attempting to overthrow the government following a manifestly unfair trial. He remains in prison despite two binding judgements from the European Court holding that his detention is arbitrary and serves political purposes. Kavala is serving a life sentence without parole and four others convicted with him are serving prison terms of 18 years for their alleged roles in the 2013 mass protests triggered by an urban transformation plan around Istanbul’s Gezi Park. In January, Kavala submitted a new application to the European Court, alleging that there had been multiple further violations of his rights since the court’s 2019 ruling, which found that he had been detained without reasonable suspicion and that his detention was politically motivated to silence him. In this recent application, Kavala’s lawyers focus on his continuing unlawful detention and contend that, taken together, multiple violations of Kavala’s right to a fair trial, and to freedom of expression, assembly and association, as well as violation of the principle of legality, demonstrate that the Turkish authorities have continued to pursue the political aim of silencing and punishing Kavala as a human rights defender. They also contend that the proceedings against him and life sentence without parole amount to a violation of the prohibition on inhuman and degrading treatment and torture. The European Court is expected to issue a judgment in the coming months. The European Court has accepted the Turkey Litigation Support Project, Human Rights Watch and the International Commission of Jurists as intervenors in the case. On September 16, the groups submitted a third-party intervention to provide further relevant information and context for the court to consider as it adjudicates Kavala’s application. The submission focuses on a well-documented pattern of conduct in Türkiye designed to circumvent the implementation of European Court judgments in politically sensitive cases, notably those involving perceived dissidents. The rights groups also point to the following features of the domestic system: the capture of the judiciary by the ruling political parties; the lack of independence of the Council of Judges and Prosecutors, which has become a mechanism for consolidating undue influence over the judiciary; serious concerns as regards the independence and effectiveness of the Turkish Constitutional Court; and persistent defiance toward European Court judgments and standards in its caselaw.

Hukuksuz olarak Hapiste Tutulan İnsan Hakları Savunucusu Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin Yeni Kararını Bekliyor Aralarında Türkiye Dava Destek Projesinin de bulunduğu üç insan hakları örgütü, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'ne Kavala'nın davasıyla ilgili olarak sundukları üçüncü taraf görüşünde, insan hakları savunucusu Osman Kavala'nın Türkiye'de hukuka aykırı olarak hapiste tutulmaya devam etmesinin, savcılıkların ve mahkemelerin fiilen yürütmenin siyasi kontrolü altında çalışmalarının bir sonucu olduğunu belirtti. Örgütler, Kavala'nın derhal serbest bırakılması ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin bağlayıcı kararlarının uygulanarak, hakkındaki mahkumiyet kararının kaldırılması çağrısında bulundu. 1 Kasım 2024 itibariyle cezaevindeki yedinci yılını dolduran Kavala, açıkça adil olmayan bir yargılama sonucunda, hükümeti devirmeye teşebbüs gibi mesnetsiz bir suçtan hüküm giymişti. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin keyfi ve siyasi saiklerle hapiste tutulduğuna dair verdiği iki bağlayıcı karara rağmen Kavala hala cezaevinde. 2013’te İstanbul Gezi Parkı’ndaki kentsel dönüşüm planına karşı yapılan kitlesel protestolarda oynadığı iddia edilen rol sebebiyle ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına çarptırılan Kavala ile birlikte hüküm giyen diğer dört hak savunucusuna da 18’er yıl hapis cezası verilmişti. Kavala, Ocak ayında Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’ne yeni bir başvuru yaparak, Strazburg Mahkemesinin 2019’da verdiği kendisini susturmak amacıyla siyasi saiklerle ve makul şüphe olmaksızın hapiste tutulduğunu saptayan kararından bu yana birçok başka hak ihlaline maruz kaldığını ileri sürdü. Bu son başvuruda Kavala'nın avukatları, başvurucunun hukuka aykırı bir şekilde cezaevinde tutulmaya devam etmesine odaklanarak, Kavala'nın adil yargılanma hakkı ile ifade, toplanma ve örgütlenme özgürlüklerine yönelik çok sayıda ihlalle birlikte, yasallık ilkesinin de ihlal edildiğini, bunun da Türkiye makamlarının Kavala'yı bir insan hakları savunucusu olarak susturmak ve cezalandırmak gibi siyasi bir saik gütmeyi sürdürdüğünü gösterdiğini iddia ediyorlar. Ayrıca, Kavala aleyhindeki yargılamaların ve ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına çarptırılmış olmasının, insanlık dışı ve aşağılayıcı muamele ve işkence yasağının ihlali anlamına geldiğini ileri sürüyorlar. Avrupa İnsan Hakları mahkemesinin kararını önümüzdeki aylarda vermesi bekleniyor. Strazburg’daki mahkeme Türkiye Dava Destek Projesi, İnsan Hakları İzleme Örgütü ve Uluslararası Hukukçular Komisyonunun davaya üçüncü taraf görüşü sunma taleplerini kabul etti. Örgütler, Kavala'nın başvurusunu karara bağlarken Mahkeme'nin göz önünde bulundurması için ek bilgi vermek ve bağlama ilişkin açıklamalar yapmak amacıyla 16 Eylül'de bir üçüncü taraf görüşü sundular. Sunulan görüş, Türkiye'de, özellikle muhalif olarak algılanan kişileri ilgilendiren siyasi davalarda Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararlarını uygulamaktan kaçınmak amacıyla özellikle tasarlanmış ve bu amaçla kullanılan usule iyi belgelendirilmiş örnekler ışığında odaklanıyor. İnsan hakları örgütleri ayrıca ulusal sistemin şu özelliklerine de dikkat çekiyorlar: yargının iktidardaki siyasi partiler tarafından ele geçirilmiş olması; Hakimler ve Savcılar Kurulunun bağımsızlığını yitirerek yargı üzerinde uygulanan hukuk dışı etkinin pekiştirilmesi amacıyla kullanılan bir mekanizmaya dönüşmüş olması; Anayasa Mahkemesinin bağımsızlığı ve etkinliğine ilişkin ciddi kaygılar; Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin kararlarının ve içtihatlarında yer alan standartların ısrarla hiçe sayılması.

Türkiye, tarafsız ve bağımsız bir mahkeme tarafından (Tahir Elçi'nin ailesinin usuli haklarına saygı göstererek) adil bir yargılama yapılmasının ve Tahir Elçi'nin ölümünden sorumlu olan herkesin hesap vermesinin ve uygun cezaları almasının sağlaması konusunda uluslararası hukuk yükümlülüklerini yerine getirmelidir. Türkiye İnsan Hakları Davalarına Destek Projesi, 29 diğer hukuk ve insan hakları kurumu ile birlikte BM Özel Raportörlerine bugün Tahir Elçi’nin 28 Kasım 2015’de öldürülmesi sonrası Türkiye tarafından etkili bir soruşturma ve yargı süreci işletilmesi yükümlülüklerinin devam eden ihlaline işaret eden bir mektup daha gönderdi (İngilizce mektuba buradan, Türkçe’sine buradan ulaşabilirsiniz). Mektup BM Hakimlerin ve Avukatların Bağımsızlığı Özel Raportörü, İnsan Hakları Savunucularının Durumu Özel Raportörü, Yargısız ve Keyfi İnfazlar Özel Raportörü, İfade Özgürlüğünün Korunması ve Geliştirilmesi Özel Raportörü, Terörle Mücadele Edilirken İnsan Haklarının Korunması Özel Raportörü ve Azınlık Hakları Özel Raportörlerine gönderildi. Üç polis memurunun yargılandığı ve Diyarbakır 10. Ağır Ceza Mahkemesinde görülen davada, Nisan 2024’te Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığı dosyaya esas hakkında görüşlerini sundu ve sanık polis memurlarının beraatini etti. Bu, soruşturma ve yargılama sürecinde Elçi ailesine ve avukatlarına yönelen çok sayıda ciddi hak ihlali ile bir arada değerlendirildiğinde, hayatını insan haklarının korunmasına ve cezasızlık ile mücadeleye adayan Tahir Elçi’nin öldürülmesinin de cezasızlık kalkanı ile kapatılmakta olduğu kaygısını güçlendiriyor. Mektup, çoğunluğu aynı olan kurumlarca BM Özel Raportörlerine gönderilen benzer talepli Mart 2021’de tarihli mektuptaki analizlerin yanında Tahir Elçi'nin öldürülmesi olayına ilişkin soruşturma ve dava sürecinde devam eden eksikliklerin ve kusurların detaylı bir değerlendirmesine yer veriyor. İmzacı kurumlar Türkiye’nin bu soruşturma ve dava sürecinde uyması gereken uluslararası insan hakları hukuku yükümlülüklerinin altını çiziyor ve BM Özel Raportörlerden bu dava konusunda Türkiye makamları nezdinde aşağıdaki adımların atılması için çalışmalar yürütmelerini talep ediyor: Davaya bakan Diyarbakır 10. Ağır Ceza Mahkemesi, yaşam hakkı kapsamında, tüm sorumluların yargı önüne çıkarılmasını ve Elçi'nin öldürülmesinden dolayı uygun cezalara mahkum edilmesini sağlama yükümlülüğünü yerine getirmeli ve diğer hususların yanı sıra, üst düzey yetkililerin astlarının ihlalleriyle ilgili yasal sorumluluklarını göz önünde bulundurmalıdır; Bu amaçla, soruşturmadaki ciddi eksikliklerin yanı sıra davaya müdahil olan savcılar ve güvenlik güçleri hakkındaki ciddi işkence ve kötü muamele iddiaları ışığında mahkeme, Tahir Elçi'nin ailesinin cinayeti aydınlatabilecek önemli delil ve tanıklara ilişkin taleplerini dikkate almalıdır; Yargı makamları, Elçi ailesinin avukatlarına dinlenilme ve talepte bulunma konusunda makul imkânlar tanınması ve Elçi ailesine ya da avukatlarına karşı düşmanca görünen bir tutumdan kaçınılması da dâhil olmak üzere, bu mektupta tespit edilen ve davada mağdurların haklarını zedeleyen uygunsuz önyargı ve ciddi usul ihlallerini gidermek için gerekli tüm adımları atmalıdır; Tahir Elçi'nin mesleki faaliyetleri ışığında mahkeme, Elçi'nin öldürülmesinde olası bir siyasi saik olup olmadığını, ilgili makamların Elçi'yi korumak için yeterli tedbirleri alıp almadığını ve belirli devlet yetkililerinin olaya karışmış olup olmadığını araştırmalıdır; Savcıların davadaki tanıklara işkence ve kötü muameleye karıştığını iddia eden çok ciddi iddialar, bağımsız ve tarafsız bir yargı organı tarafından incelenmeli ve iddiaların itibar görmesi halinde, savcılar hakkında kovuşturma başlatılmalı, Hakimler ve Savcılar Kurulu tarafından ilgililer hakkında disiplin soruşturması başlatılmalı ve ilgili deliller Diyarbakır 10. Ağır Ceza Mahkemesi nezdindeki dosyadan çıkartılmalıdır; Elçi'nin ailesi için; AİHM, BM Avukatların Rolüne İlişkin Temel İlkeleri ve Minnesota Protokolü de dahil olmak üzere Türkiye'nin uluslararası yükümlülükleri uyarınca, kendilerinin ve yakınlarının maruz kaldığı ihlallerin uygun bir şekilde giderilmesi sağlanmalıdır. BM mektubunun yanı sıra, 30’un üzerinde uluslararası kurum bu talepleri tekrar eden ortak bir çağrıya imza attı (açıklamanın Türkçesine buradan ulaşabilirsiniz). BM mektubunun imzacısı kurumlar şunlar: Türkiye İnsan Hakları Davalarına Destek Projesi (Turkey Human Rights Litigation Support Project, TLSP); Almanya Barosu (Deutscher Anwaltverein, German Bar Association, DAV); Amerikan Hukukçular Derneği (American Association of Jurists, Asociación Americana de Juristas, AAJ); Avrupa Baro ve Hukuk Toplulukları Konseyi (the Council of Bars and Law Societies of Europe, CCBE); Avrupa Barolar Federasyonu (the European Bars Federation, FBE); Avrupalı Demokrat Avukatlar (European Democratic Lawyers, AED); Avukatlar için Avukatlar (Lawyers for Lawyers); Avukatlara Saldırılar İzleme Komitesi (Monitoring Committee on Attacks on Lawyers); Bangladeş Demokratik Avukatlar Derneği (Democratic Lawyers Association of Bangladesh, DLAB); Brüksel Barosu (Ordre des avocats du barreau de Bruxelles); Brüksel Barosu - İnsan Hakları Enstitüsü (Institut des droits de l’homme du barreau de Bruxelles); Cumhuriyetçi Avukatlar Derneği, Almanya (the Republican Lawyers Association/Republikanische Anwältinnen- und Anwälteverein, RAV, Germany); Demokrasi ve Dünyada İnsan Hakları için Avrupalı Hukukçular Derneği (European Association of Lawyers for Democracy and World Human Rights, ELDH); Demokratik Avukatlar Derneği, Almanya (Association of Democratic Lawyers/Vereinigung Demokratischer Juristinnen und Juristen, VDJ, Germany); Demokratik Avukatlar Uluslararası Derneği (International Association of Democratic Lawyers, IADL); Halkın Avukatları Ulusal Birliği, Filipinler (National Union of People’s Lawyers, Philippines, NUPL); Halkın Avukatları Uluslararası Derneği (International Association of People's Lawyers, IAPL); Halkın Avukatları Uluslararası Derneği - Avustralya Şubesi (International Association of People's Lawyers, Australian Branch); Hindistan Avukatlar Derneği (Indian Association of Lawyers); İngiltere ve Galler Barosu İnsan Hakları Komitesi (Bar Human Rights Committee of England and Wales, BHRC); İngiltere ve Galler Hukuk Topluluğu (the Law Society of England and Wales); İtalyan Demokratik Hukukçular (Italian Democratic Lawyers/Giuristi Democratici); Nantes Barosu, Fransa (Ordre des Avocats du Barreau de Nantes); Rennes Barosu, Fransa (Ordre des Avocats du Barreau de Rennes); Rotterdam Barosu, Hollanda (Rotterdam Bar Association, the Netherlands); Seine-Saint Denis Barosu, Fransa (the Bar Association of Seine-Saint Denis, France); Sınır Tanımayan Savunma - Avukat Dayanışması, Fransa (Défense sans frontière avocats solidaires/Defence Without Borders - Lawyers in Solidarity, DSF-AS, France); Tehlikedeki Avukatlar için Uluslararası Gözlemevi (International Observatory for Lawyers in Danger, OIAD); Tehlikedeki Avukatlar İzleme, İtalya Ceza Baroları Birliği (Osservatorio Avvocati Minacciati, UCPI, Observatory Endangered Lawyers - Italian Union Of Criminal Chambers); ve Uluslararası Barolar Derneği İnsan Hakları Enstitüsü (the International Bar Association’s Human Rights Institute, IBAHRI). Ortak açıklamaya bu kurumların yanında İnsan Hakları Savunucuları Gözlemevi (Observatory Human Right Defenders); Levros Hukuk Merkezi (Legal Centre Lesvos); Lyon Barosu, Fransa; Turin Barosu, İtalya (Turin Bar Association, Italy); ve Uygulamada İnsan Hakları (Human Rights in Practice) katıldı.

The Turkey Litigation Support Project (TLSP), along with 29 other lawyers’ and human rights organizations, has sent a letter (available here) to the United Nations (UN) Special Rapporteurs regarding the killing of human rights lawyer and then-chair of the Diyarbakır Bar Association, Tahir Elçi on November 28, 2015, and the continuing lack of an effective investigation into his death. Ahead of the next hearing in on June 12, 2024, expected to be the last, in the criminal trial of those accused of killing lawyer Tahir Elçi, the oganisations urge the Special Rapporteurs once again to request the Turkish authorities to ensure a fair trial by an impartial and independent tribunal, respecting the procedural rights of Tahir Elçi’s family, as well as to ensure that all those responsible for Tahir Elçi’s death are held accountable and serve adequate sentences. The letter is addressed to the UN Special Rapporteur on the independence of judges and lawyers; Special Rapporteur on the situation of human rights defenders; Special Rapporteur on extrajudicial, summary, or arbitrary executions; Special Rapporteur on the promotion and protection of the right to freedom of opinion and expression; Special Rapporteur on the promotion and protection of human rights while countering terrorism; and Special Rapporteur on minority issues. The mandate holders are invited to call on the Turkish authorities to ensure: i. The court hearing the case complies with its obligation, under the right to life, to ensure that all those responsible are brought to justice and serve appropriate sentences for the killing of Mr. Elçi, and considering, inter alia, the legal responsibility of superior officials for violations by their subordinates; ii. To this end, in light of the severe shortcomings in the investigation as well as serious allegations of torture and ill-treatment by prosecutors and security forces involved in the case, the court take into account the requests by Tahir Elçi’s family concerning important evidence and witnesses in the case capable of elucidating the killing; iii. Judicial authorities take all necessary steps to redress the improper bias and serious procedural breaches identified in this letter, which have undermined the victims’ rights in the case, including by giving the Elçi family’s lawyers reasonable opportunities to be heard and to make requests and refraining from an attitude appearing hostile to the Elçi family or its lawyers; iv. In light of Tahir Elçi’s professional activities, the court explores whether there was a possible political motive for his murder, whether the relevant authorities have taken adequate measures to safeguard Mr. Elçi and whether certain State officials could have been involved; v. The very serious complaints alleging prosecutors’ involvement in the torture and ill-treatment of witnesses in the case is examined by an independent and impartial judicial body and in case of a credible claim, a criminal proceeding to be instigated against them, the Council of Judges and Prosecutors to start a disciplinary proceeding against those involved and the related evidence is excluded from the file before the Diyarbakır 10th Assize Court; vi. Mr. Elçi’s family is provided with appropriate redress for the violations they and their loved one have suffered in accordance with the international obligations of Turkey, including under the ECHR, the UN Basic Principles on the Role of Lawyers and the Minnesota Protocol. The letter was endorsed by the Turkey Human Rights Litigation Support Project, American Association of Jurists (Asociación Americana de Juristas, AAJ), Association of Democratic Lawyers (Vereinigung Demokratischer Juristinnen und Juristen, VDJ, Germany), Bar Human Rights Committee of England and Wales (BHRC), Bruxelles Bar Association (Ordre des avocats du Barreau de Bruxelles), Bruxelles Bar Association - Human Rights Institute (Institut des droits de l’homme du barreau de Bruxelles), Defence Without Borders - Lawyers in Solidarity (Défense sans frontière avocats solidaires, DSF-AS, France), Democratic Lawyers (Giuristi Democratici, Italy), Democratic Lawyers Association of Bangladesh (DLAB), European Association of Lawyers for Democracy and World Human Rights (ELDH), European Democratic Lawyers (AED), German Bar Association (Deutscher Anwaltverein, DAV), Indian Association of Lawyers, International Association of Democratic Lawyers (IADL), International Association of People's Lawyers, International Association of People's Lawyers-Australian Branch, International Observatory for Lawyers in Danger (OIAD), Lawyers for Lawyers, Monitoring Committee on Attacks on Lawyers, Nantes Bar Association - France, National Union of People’s Lawyers (NUPL, the Philippines), Observatory Endangered Lawyers - Italian Union of Criminal Chambers (Osservatorio Avvocati Minacciati, UCPI), Rennes Bar Association (Ordre des Avocats du Barreau de Rennes, France), Rotterdam Bar Association - the Netherlands, Seine-Saint Denis Bar Association - France, the Council of Bars and Law Societies of Europe (CCBE), the European Bars Federation (FBE), the International Bar Association’s Human Rights Institute (IBAHRI), the Law Society of England and Wales (LSEW), and the Republican Lawyers Association (Republikanische Anwältinnen- und Anwälteverein, RAV, Germany). Joined by Human Rights in Practice, Legal Centre Lesvos, the Lyon Bar Association, the Observatory for Human Rights Defenders, and the Turin Bar Association, the organizations also released a joint public statement (see here) calling for for justice for Tahir Elçi.